Yüreğinden Öper

Yüreğinden Öper



kelimelerin yırtığından süzülüp konuşsam şimdi ortaya


tekbaşıma taraf alsam ya da karşı dursam aşka

...senin sevdana vuran her sözüm yalan sayılacak

nemli kirpiklerinin ardından buğulu gözlerin bana düşman düşman bakacak

biliyorum „ döktüğüm gözyaşları hep mi boşaydı ey şair“ diye soracaksın

sevdanın yalanı olmaz desem yüreğim benimle hesaplaşacak

ne yazsam buraya vurulacak

ne yazsam buraya yalan olacak



yüzümün karanlığından sıyrılıp alnımı güneşe sersem

bütün baharları döksem önüne kışları kaldıramayacağım

senin sonbaharında bir yaprak yeşertemeyeceğim

veda mektuplarını bana göstere göstere yırtacaksın önümde

biliyorum „ Mutluluk vaatlerine inandığım günler geride kaldı“ diyeceksin

ayrılıkta sevdaya dahil desem şaka yapıyorum sanacaksın

ne söylesem sana yarım olacak

yüreğindeki karanlığa benden ne bir umut ne bir teselli varacak

hangi yüzümü göstersem sana yabancı duracak



ömrünün kurumuş yataklarından kimse su içmez

hayır dualarını almak için kimse kapından geçmez

sen ise durmadan rüya tabirlerini okursun uyanır uyanmaz

söylenenler gördüklerine gördüklerin de söylenenlere uymaz

inatçı bir çocuk gibi hep oluruna döndürürsün kelimeleri

sevabına yalancılık yaparsın her kötüye gidişin

çıra gibi yanarak silersin gecenin karanlık izlerini

karanlığına dost olabilir bu şiir desem inanmayacaksın

ne yazsam buraya seni aydınlatmayacak

ne yazsam buraya sana ışık olmayacak



onun için

bu şiir sadece

sadece

yüreğinden öper

sadece hüznünden geçer



Murat Kayali