MURAT KAYALI ŞİİR / SANAT

Mutsuzluğun İsyan Yürüyüşüdür Bu

2012-01-23T17:25:00.000-08:00

Mutsuzluğun isyan yürüyüşüdür bu
Aşkın üstüne doğru
Dilleri şiir kuşanmış
Yürekleri alev almış
Kadere düşman
Zamana öfkeli
Yürüyor yıkmaya sevgilinin heykelini.

Yürüyor kırık kalpli adamlar
Yürüyor hayalleri çalınmış kadınlar
Yürüyor yeni yetme kızlar oğlanlar
Günün iletişim araçlarıyla donanmış
Yürüyor güzellikleri karartmaya.

Mutsuzluğun isyan yürüyüşüdür bu
Sevenleri lanetleyen şarkılar eşliğinde
Giriyor umut yeşerten bahçelere
Koparıyor sevincin çiçeğini penceresinde
Yürüyor yalnızlığı kutsamaya.

Mutsuzluğun isyan yürüyüşüdür bu
Aşkın üstüne doğru
Bağrına saplanan hançerin acısı ve kanıyla
Kaybolan yılların hesabıyla
Serap olmuş bir ömrün tüm bedbahtlığıyla
Yürüyor yüreğini geri almaya.

Mutsuzluğun isyan yürüyüşüdür bu
Yürüyor aşkın üstüne doğru
Çekilmez ızdırabına son vermek için
Yenildiğini göstermek için
Aşk ile cenk edip nihayet ölmek için
Yürüyor aşkın üstüne doğru.

Murat KAYALI

Mutlu Yıllar

2011-12-29T04:29:00.000-08:00

Mettnau

2011-11-27T15:19:00.000-08:00

Heute

2011-11-27T15:17:00.000-08:00

YENİ!

2011-11-22T15:41:00.000-08:00

http://www.facebook.com/twitter/?redirect=326568170689901#!/pages/Murat-KAYALI/326568170689901?sk=app_222506407820260

Ölünce Evine Dönen Gençler

2011-10-20T01:31:00.000-07:00

Ölünce evine dönen gençler,
Konuşmaz.
Gözlerimize bakmaz.
Bizi utancımızla yaşamaya mahkum bırakırlar.
Bizi de sustururlar.

Biz, onların hayallerini çalan hırsızlarız,
Toprağa baktıkça,
Yüzümüze vurmadıkları yalanlarımızla karşılaşırız.

Toprağa baktıkça,
Yaşamı alıp gittiklerini ve ölümün bize kaldığını anlarız.

Ölünce evine dönen gençler,
Bize küskündür.
Hiç birimize gittiği günde ki gibi sarılmaz.

Ölünce evine dönen gençler,
Güvercinleri yalnız bırakır...

Murat Kayali

Yakamda Bir Şehir Taşıyorum

2011-10-17T14:44:00.000-07:00

yakamda bir şehir taşıyorum
gözleri senden de esrarlı
akçamları saç tokan gibi martılı
gecesi köy gibi kurtlu çakallı
şafaklarında varoşları kavgalı

vakitlerin uğultusunda diz çöktüm
omuzumda annemin elini gördüm
tesbih gibi dağılmıştık
minarelerden ezan duyulmuyordu
boşalmıştı mescitler
birbirimize Nisa suresinden nur veriyorduk

yakamdaki şehir dilsiz
onun kalbi karanlık
elleri bulut taşlıyor

köklenmiş bir ağaç gibiydim
fırtına olsanız yıkılmam
yaprağıma sen yağıyordu

yakamdan düşecek bir gün bu şehir elbet
boynumun borcu olsa da
geldiğim garda bırakacağım kirini dönerken
yıkayacağım ellerimi düşlerimi
sana denizinden getirecegim
dinleyeceksin suyun taşlarla konuştuklarını
göreceksin dost olduğum dalgaları
yalnızlığımı paylaşacaksın
sen aydınlığıma dokunacaksın

adresim silinecek bu şehirden bir gün
ölsem, belime kadar toprak
ölsem, bu şehir dışarda kalacak
iskelede vakitlerden son vapur
pencerelerim şimdi şarap rengi olur
hasretim kokoreç kokuludur

kamyonlar Diyarbakır´dan karpuz getirecek
kaça satarlar bilmiyorum
yarın pazar, bit pazarında dolaşacağım
bu şehri satacağım
intihar mektuplarını sayfa sayfa
kayıp hayat öykülerini kitap kitap
pahalı bulanlara diyeceğim ki;
her öykü, anlatıldığından daha uzundur
ve her şiir, yazılması gerektiğinden kısadır aslında
yine de herkes pazarlığa tutuşacak

yakamdaki şehir bir öğlen kulağımda patlamıştı
caddelerinde kan akmıştı
vitrinlerine kül yağmıştı
o günün akşamında anneler
çocuklarına dağ masalları anlatmıştı
doğu biraz daha uzaklaşmıştı

yakamdaki bu şehri terkettiğim gün
sona erecek bu öksüzlüğüm
şapka alacağım,bıyık bırakacağım
ağzım yüzüm bana benzeyecek
gazetelere boş dükkan ilanı veriyorlar
aklımı fikrimi zorluyorlar
ben buraya alışamadım bilmiyorlar
ben buralı olamadım
kalbimi tanımıyorlar

Murat Kayali / 2011

Yarını Karanlıktan Çıkarıyorum

2011-10-15T15:18:00.000-07:00

http://www.youtube.com/watch?v=TAAuPYVI9G4

Şiirinden Umut Emmeye Geliyorum

2011-10-12T06:17:00.000-07:00

Şiirinden Umut Emmeye Geliyorum

Hangi kalpten sızıyor hüzünlerinin sancısı
Hangi sevdanın kırık kanadı çırpınıyor avlunda
Bir sözünde paslı çivi gibi hayat
Bir sözünde yeşil yakut gibi káinat

Hangi ırmağın akışına bıraktın düşlerini
Hangi yanını diyet verdin aşka
Bin ayrılığından bir yol göster
Asırlık karanlığından bir sönük yıldız ver

Bunca yalanı taşırken bedenim
Ey şair bir de sen kandırma
Ben dallardan köprüler kurarken
Bir de sen umudun kıyılarında yangın çıkarma

Gözlerinden öpsün körpeleri kalemin
Talan edilmiş ömrümde çokça vuruldum
Düşlerimi, gökleri, kelebekleri karalama mürekkebinle
Şiirinden umut emmeye geliyorum bu öksüz yüreğimle

Murat Kayali / 2011

Bakınca Aynama Seni Gördüm

2011-10-10T10:20:00.000-07:00

Bakınca Aynama Seni Gördüm

aynada süzülen suretim
göz ucumda nehir
denizine varamayan

neden hep yay kavisli kaşlar
neden hep ok gibi kirpikler
neden hep alev alev bakışlar

evet biliyorum sizin de aynanız da kan mavi
biliyorum her bakışınız ayrılıklara asi
ve dudak kenarında suskunluğunuz

nasıl tanımam kendimi
aynada süzülen suretim
yollar alnımda
mevsimler şakaklarımda

evet biliyorum sizin de aynanız da zaman sisli
biliyorum her umudunuz güleç
ve arkaya taranmış ömrünüz

aynada süzülen suretim
bulutlarda saklı kuş
göğünde kanat çırpmamış

bakınca aynama
seni gördüm

Murat Kayali / 2011

Hangi Kelime Bir Yara İzini Örter ?

2011-10-07T15:39:00.000-07:00

Hangi Kelime Bir Yara İzini Örter ?

geveze bir adam olmuşum ve anlatıyorum
kedisini okşayan çocuğa
bıçağımla bir elma soyarak
şiir yazdığımı

soruyor
cesaretlenmiş gözleriyle bana bakarak
hangi kelime bir yara izini örter?

kedi yaralı
çocuk yaralı
ben yaralı
sustuk
düşünüyoruz
hangi kelime bir yara izini örter?

Murat Kayali / 2011

Erteledim Ölümü de

2011-10-05T18:21:00.000-07:00

Zamanın ırmağından daha önce dönebilirdim
Parçalanmış çığlıklar taşıyan rüzgarın türküsünü dinledim
Ağrımı toprağa sağdım da geldim
Bir yarım ay, yıldızlar ve ovalar şahidimdir
Tenhada bir ağıttan doğdum da geldim
Şimdi sana verilecek bir ömrüm daha var
Erteledim ölümü de, ertelenmiş günler gibi

Ruhuma dolanan sırrın ateşini daha önce söndürebilirdim
İçinden vapurlar geçen ormanlarda serinledim
Küllerimi lacivert dünlere döktüm de geldim
Eski zarfın içine katladığım kağıda tenimin rengini söyledim
Düşlerin gümüş penceresinden uçtum da geldim
Şimdi sana verilecek bir ömrüm daha var
Erteledim ölümü de, ertelenmiş düşler gibi

İstenmeden uzatılmış bu firardan daha önce vazgeçebilirdim
Kapıların ve duvarların arkasında yüzümü eskittim
Adımı mermere yazdım da geldim
Bir dalgın göl, karlı bayırlar ve suskun yapraklı meşe duydu sesimi
Yüreğimi gözlerinde dağladım da geldim
Şimdi sana verilecek bir ömrüm daha var
Erteledim ölümü de, ertelenmiş kavuşmalar gibi

Murat Kayali 2011

Bu Karanlık Bizim Değil

2011-10-04T16:59:00.000-07:00

Tahta Kuşun Şarkısı

2011-09-18T04:28:00.000-07:00

bir giden olur, vakitsizdir ölüm
bu yağmur vaktinde
saçlarındaki küller yıkanmadan
bir çocuk ölür, bilyelerini toplayamadan

akşam gelir çağırılmadan
çatılarda kızıl bir çığlık
yaprağını sallandırır cam sürahide
bahçedeki kızılcık
düşer perdelere rüzgardan ayrılık

sarkaç salınır
şahlanır zaman altın yaldızlı gagasında
başlar tahta kuşun şarkısı
bir tek ölenler duymaz

bir duyan olur, sarmaşığın duvara tırmanışını
bir duyan olur, atlıların yola çıktığını

bir giden olur, ceplerinde düşlerle
aradığı kapının eşiğinde
boynundaki yazgıyı çıkarmadan
bir adam ölür, aşka varmadan

sarkaç salınır
şahlanır zaman altın yaldızlı gagasında
başlar tahta kuşun şarkısı
bir tek ölenler duymaz

Murat Kayali

SESLİ ŞİİR

Bu Karanlık Bizim Değil

2011-08-27T16:18:00.000-07:00

ağzında gevelediğin laflar, senin sözlerin değil
dilin kesilip, ağzın kapatılınca
hayıflanacaksın
o karanlık günde, bugün etmediğin küfürlere.
işte bu susku, senin ışığını söndürecek
dualarının kenarına bile ilişti
hainliğin fısıltısını yüreğine gömecek
sana konuş diyorum
ormanlar hakkına,bir ağaç kadar olsun konuş!

ölenlere olan yasını batır belleğine
hayatın nasırı olan bu halleri göster yüreğine
bir pencerenin, bir kapının açılışını bekler gibi durma
yıkılsın bu temelsiz çatılar yıkılacaksa
yeter ki bebeler kandan arınsın kundaklarda
oldum olası tedirginiz, cümle cemaat hep ayakta
acıdır uykunun tadı, vurulurken vicdan sokakta
sana yürü diyorum
dağlar hakkına, bir patika kadar olsun yürü!

bozgun yer bu aşağılanmışlık
çeker gider dilimizden bu soytarılık
ekmeğimizden, göğümüzden
dilimizdeki özgür türküden,tenimizdeki ak terden
korkusundan, çeker gider bu karanlık

gel, gökyüzünü öptürelim çocuklarımıza
gözleri ışısın güneşin sarısından
gel, büyütmediğimiz çiçekleri koklatalım onlara
konuşa konuşa yürüyelim aydınlığa
Bu karanlık bizim değil

Murat Kayali

Bu şiiri sesli dinlemek için tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/507470/

Var Görünür Yokluğum

2011-08-25T03:10:00.000-07:00

kalbim var
sevemiyorum
anlamıyorsun
bir öte yüzüm var benim
sen de tanımıyorsun

gülgeç zamanlarda ki bakışmışlığımızdan
gözünün beni ısırması
içinde uyuyan baharın sıcaklığından
sesimin yakınlık uyandıran tınısı
belki, çocukluğuna benzettin beni
belki de, sakladığım güneşten ışık sızdı biraz
boşver,
kendini hatırlatan herşey tanıdık gelir insana!
bilirim, var görünür yokluğum

yolum var
gidemiyorum
bulamıyorsun
bir öte dünyam var benim
sen de giremiyorsun

taze başlangıçlardaki kaybolmuşluğumuzdan
varlığımızın adressizliği
içinde taşıdığın, altı çizili satırlardan
"sende duydum" dediğin, bu kayıp ozan sessizliği
belki, kitaplarına benzettin beni
belki de, kilidime anahtarın değdi
boşver,
kendini hatırlatan herşey tanıdık gelir insana!
bilirim, var görünür yokluğum

nefesim var
veremiyorum
almıyorsun
bir öte düşüm var benim
sen de gerçekleştirmiyorsun

belki,
belki de, kalbim de
yolum da
düşüm de
nefesim de
sensin

Murat Kayali / Ağustos 2011

Bu şiiri sesli dinlemek için tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/506845/

2011-08-12T08:38:00.000-07:00

Berbat bir barda, iyi bir şarkıcıyım.
"Öyleyse burada ne işin var?" diyorsunuz.
Siz hayatınızın nabzına yakın durmaz mısınız?
Burada pezevenkler bile biraz daha mert dışarıdakilerden.
Orospuları biraz daha kadın sokaktakilerden.
Temiz suyla yapılıyor buzları viskilerin, bunu iyi biliyorum.
Gözleri buz gibi, buzculuk yapan çocuğun.
Annesiyle babasını gözünün önünde kesmişler.
Sigara kullanmıyor, jilet atanları anlamıyor.
Elleri tertemiz, arasıra arkamda gitar çalıyor.
Buradayım, kirlenmesin diye şarkılarım.

Adım Amy.
Hayatı kötüye kullanan bir kızım.
Kendilerini iyi göstermek için şeytanı kötü gösterenlere kızgınım.
Bana "iyi ol" demeyin, meleklerin vurulduğunu bilmiyor musunuz?
Burada duman bile daha temiz soluğunuzdan.
Küfürler daha dürüst yeminlerinizden.
Temiz suyla yapılıyor buzları viskilerin,bunu iyi biliyorum.
Gözleri buz gibi, buzculuk yapan çocuğun.
Burada herkes biraz daha bilincinde uykunun.
Yastıklar yumuşak, pencerem yıldızlara bakıyor.
Buradayım, yalan olmasın diye söylediklerim.

Berbat bir barda, iyi bir şarkıcıyım.
"Öyleyse burada ne işin var?" diyorsunuz.
Siz hayatınızın nabzına yakın durmaz mısınız?
Adım Amy.
Hayatın kötüye kullandığı bir kızım.

Murat Kayali / Ağustos 2011

Sahipsiz Mektuplarım Var

2011-08-02T15:34:00.000-07:00

Sahipsiz Mektuplarım Var

" benden başka bir şeyin yok deme "

ucu yanık kelimelerim var
içimdeki yangından kurtardığım
önüne ardına, artık kimsenin adını yazmayacağım
söylemlerini zamana bıraktığım
benim dillendirmediğim, senin duymadığın kelimelerim var

yapraksız çiçeklerim var
baharımdan sakladığım
hiçbirini artık gözyaşlarımla sulamayacağım
bahçelerini aramayacağım
benim büyütmediğim, senin koklamadığın çiçeklerim var

çıkmaz yollarım var
yıkılan dağların kapattığı
bir adım atmadan, ortasında dura kaldığım
artık gitmekten usandığım
senin bulamayacağın, benim çıkamayacağım
yollarım var

bana ait bir yalnızlığım var
dışarıdaki insanların umursamadığı
penceresini kapısını kimsenin bulamadığı
kayıp adresinde saklandığım
benim göstermediğim, senin bakmadığın
yalnızlığım var

sahipsiz mektuplarım var
zarfı açık, pulunu almadığım
elveda yazmadan, yarım bıraktığım
kimsenin okumadığı
benim yollamadığım, senin almadığın mektuplarım var

" görüyorsun, senden başka çok şeyim var "

Murat Kayali

Nesnelerin Boşalan Dünyasında

2011-07-25T07:37:00.000-07:00

Koynunuzda uyuya kalan yüreklerinizi
Ben bir şiirle uyandıracaksam eğer
Yandı gülüm keten helva
Aşk deyip, inip bindiğimiz, binip indiğimiz atlıkarınca da
Bir hayli eskidi, dökülüyor ayakları
Ayrılık mendilleriyle avutulacak göz de yok sizde
Biraz gerçek mi koysam tabağınıza?
"Aşk yok!" diye bir söz atsam ortaya
Yemezsiniz biliyorum

Yüksek dallarda taze sözlere uzanmaya üşeniyorsunuz
Nerede bayat bir hatıra, acıya bandırıp emiyorsunuz
Doymadık daha, oynamadık, gülmedik
Mutsuzluğun bin yıllık taşınmazlığını sırtlanıyoruz
Dersimiz kimya, baldan zehir elde etmenin yolları
"Yaşamak güzel şey be kardeşim!" diyenler için
Kuşanın karamsar eşkiyalığınızı
Vuralım onları, terkedilmiş aşklar bahçesinde
Sizin muhitte barış çubuğu içilmediğini biliyorum
Huzur bulalım demiyorum

Toplanın içiyoruz!
Sebepler alın yanınıza, bir neden soran olursa
Yüreğinde acılar büyütmeyi seven halkıma
Keman çalamadığım çocukluğuma
Kaf Dağının ardına varamadığıma
İçiyorum dersin
İçiyorum
Mutsuzluğun bin yıllık taşınmazlığını sırtlanan yurduma
Gülümseyin bu ninniye, bu masala
Aynaları örtüyorum

Ne lazım bize günün özeti, bir de gökyüzü
Heryerde şak şak,ortalık dolu yavşak
Oldum olası karışıktı zaten yolsuzluğa giden kavşak
Sönmüş ocaklar, cinnetli varoşlar
İlerleyen şehirler
Bir şairden fısıltılar...
Yürekli insanlarin düşünü kuran
Kaç çığlık susturulmuş, kaç söz kurutulmuş burada
Nesnelerin boşalan dünyasında
Düşlerinize basmamışımdır inşallah
Karanlığınıza çekiliyorum

Murat Kayali

Bir Daha Sevecek Kadar Çocuk Olmayacağım

2011-07-21T13:25:00.000-07:00

Zamanı kovalarken yakalanan unutulmamış günler
Bir daha yankılanmayacak sözler
Unutkanlığımızın kara kutularında anlamsızlaştılar
Hatıralarımızın okyanusunda battılar
Aynı ufukların aydınlattığı geleceğe yolcuyduk hepimiz
Ufak ufak umutlardan arttırdığımız gülücüklerle donanmıştık
Ruhuna yolunu şaşırtan o pusuladan bende de vardı
Dört yönden emin ve yola çıkmışken
Göğümüzü karartan o bildik fırtına başladı
Nerede kaybolduğunu asla keşfedemezsin
Sevdanın boyayıp sildiği gökyüzünde
Battıkça batarsın ve üstüne başkaları da düşer
Anlarsın dibe vurduğunu
Çıkaracak bir el beklersin benim gibi
Zamanın şeytan üçkeninde
Gel bul beni
İstikametleri, rotanı, yönleri unut gel bul beni
Bir daha yola çıkmayacak
Ufka bakmayacak
Gökyüzüne ve gülüşlere aldanmayacak
Bir daha sevecek kadar çocuk olmayacak olsam da
Annemin gözleriyle gel, gel bul beni
Yüreginde battım, gel çıkar artık
Bir daha sevecek kadar çocuk olmayacağım söz

Murat Kayali

içinde büyümeyen şey

2011-07-09T14:19:00.000-07:00

bir daha hiç bulamadığın o gülüş belki seni hep çocuk tutan
ak saçlarına aldırmayan o tahta kılıçlı cengaverlik
akıllı ve düzenli hayatında artık yeri olmayan o serserilik
yorgun ruhunda saklanan pembe yanaklı tazelik
içinde büyümeyen şey
o olmalı

adam kalınmıyor bir top yuvarlanırken
ayaklar oluyor birden kalbin dili
o çocuğun neşesi oluyor açan ciddiyetin kilidini
bütün somurtkan adamları güldürür kendi okul hikayesi

" ah bir daha gelse geri ! "

takvim yapraklarına binip giden o panayırlar o bayram yeri
bakkalları kapatılan o mabel sakızlar o susamlı akide şekeri
bu güzel ömür ki ; tadına son basamağında varılan
o rüya dili
o ruhunda saklanan
içinde büyümeyen şey
o olmalı

sıfırdan dokuza rakkamları siliyorum önce bu dünyadan
akabinde saatleri çıkarıyorum zamandan
bir daha hiç bulamadığın o gülüşün üstündeki sis kalkıyor
şehrin üstüne üstüne bir orman akıyor
beraberinde cambazlar, hokkabazlar
beraberinde yedi cüceler, deniz kızları, uçurtmalar
beraberinde o bayram yeri, o panayırlar
o rüya dili
o ruhunda saklanan
içinde büyümeyen şey
bu olmalı

Murat Kayali

Erkekler Sokağı Şiirleri 2 / sen kazandın

2011-07-05T15:39:00.000-07:00

daha çok sevişiyoruz kendimizle
sen azalıyorsun bende
ben de sende
yakında yabancılar olacak yatağımızda

"sonra ararım ben seni" çoğalıyor dilimizde
daha çok konuşuyoruz kendimizle
kopmasını beklediğimiz bir ip gibi
aramızdaki bağ
düğümsüz, düz ve ince

sen düşlerine yaslanıyorsun
ben umuda
seninkilerin rengi soluk
benimkilerin geleceği karanlık
usul usul yanaşıyor bıçak kemiğe
yaralarımızı deşerek iyileşebilirmiyiz deniyoruz
yıldızlara küfür ediyoruz
kim önce romantik olursa yenilecek
öldürdükçe canlanıyoruz

"sen bilirsin" diyerek geçiştiriyoruz
zalim saldırıları
ustalaştık artık geniş alan muharebelerinde
günden güne yeni ülkeleri ateşe veriyoruz
daha çok ölüp öldürmeden
ayrılsak mı ?
sen kazandın diyelim
ve bir daha da görüşmeyelim

Erkekler Sokağı Şiirleri 1 / sevgilim

2011-06-30T06:37:00.000-07:00

sevgilim
alığım benim

sensiz geçen zamanı sana anlatmanın
anlamsızlığını biliyorum
üstelik bir de sen tarihten çakmışken

hayalin uyuntu, resimlerin her zaman ki şımarıklığında
görmesem özlemiyorum
günler güzel geçiyor dırdırın olmadan

ikimizin yerine okumuyorum
"ne anlıyorsun bunlardan" dediğin kitapları
zaplayıp geçiyorum cıvık programlarını
bana aldıklarını giymiyorum
seni özlemediğimi haykırabilirim

ne bir telefon bekliyorum
ne de bir mektup
dinlemeyeceklerimi söylememen güzel
harfleri eksik sözleri yazmaman güzel
arama diyorum sana
sevgilim
nasıl da kayıtsızım sana bilmiyorsun
öldüğünden haberin yok

Murat Kayali / Haziran 2011

Yağmur Duası

2011-06-25T14:52:00.000-07:00

Yağmur Duası

aşkı terkettiğin günün yağmuru
çiseliyor gözlerimde
kalbimin kanı ellerimde
parçaladığın bu ruh peşinsıra akıyor
gölgene gömdün beni
kalabalıklara attın yalnızlığımın sesini

bulamıyorum dilimi
birileri bu yağmura söylemeli
birileri gelinciklerden akan bu kanı dindirmeli

birileri yağmur duası etmeli...

Murat Kayali / Haziran 2011

sesli dinlemek için tıklayınız:

http://www.edebiyatdefteri.com/siir/488083/

Bir Tek Sen Bakabiliyorsun Yenilmiş Çocukların Gözlerine

2011-06-24T08:58:00.000-07:00

http://www.youtube.com/watch?v=npYO6kKKpHI

Bodensee / Hayat Bir Tatil Gibi

2011-06-22T11:50:00.000-07:00

ve bir tek sen bakabiliyorsun yenilmiş çocukların gözlerine

2011-06-21T13:05:00.000-07:00

http://www.edebiyatdefteri.com/siir/486729/

Çareler Tükenmez Aşkta

2011-06-15T17:37:00.000-07:00

Yine bir damla yaş düşerken gözünden
Vazgeçip aşktan, yakınıyorsun
Düşün, bir tek o mu kalp kırmış
Düşün, kimler gelip geçti ömründen
Nedir bu şikayetler ?

Bilirsin çareler tükenmez aşkta
Kapanır bu yarada zamanla
Yaşadığın güzelliklerin hatırına
Bir şans ver yarınlara

Yine o eski yemini ederken kederden
Güzellikleri yakıp yıkıyorsun
Yapma, iyi günleri yok sayma
Yapma, seviştiğin zamanlara kıyma
Nedir bu cinayetler ?
Bilirsin çareler tükenmez aşkta
Kapanır bu yarada zamanla
Yaşadığın güzelliklerin hatırına
Bir şans ver yarınlara

Yine bir yalnızlığa düşerken
Atıp gülüşlerini kaçıyorsun
Kapatma, gökleri avuçlayan ellerini
Kapatma, deniz mavisi gözlerini
Nedir bu küsmeler ?
Bilirsin çareler tükenmez aşkta
Kapanır bu yarada zamanla
Yaşadığın güzelliklerin hatırına
Bir şans ver yarınlara

Murat Kayali / Haziran 2011

Sığınaksın Dışlanmış Düşlere

2011-06-12T03:29:00.000-07:00

Sığınaksın Dışlanmış Düşlere

sevincini tüketmiş bir hüzündür içinde hapsettiğin
boynunda suç pusulalarıyla kırdığı kalbinin
mutlu zamanların penceresini açmadan bekliyor ölümü
senin gök çizdiğin yerlere dikiyor bir kara gülü
tam güleceğin yerde bir kara kader ki; sorma
yüreğin yenildiği bu dünyada kendini boşa yorma
bu duvarlara hangi rengi vursan akabinde kapkara
ve bir tek sen bakabiliyorsun yenilmiş çocukların gözlerine
ellerinde kırılmış düşlerinle
sen biliyorsun tekbaşınalığı terkedilmiş harabelerde
ağlamayı oynarsın piyeslerde
oyun sanarlar ağladığında caddelerde
kovulmaz hüznün sana canyoldaşı
sığınakların hep satır araları
fısıldamak gerçeğini, haykırmaların utancı

bir bedduanı söyle bana korktuğun gerçeğe ettiğin
dişim tırnağım düşmanı olsun düşlerine yalan diyenin
hangi insan yanacaksa ona susarsın sencennetini erken düşleyenlere meleğindim demeden
bir tek sen yanabiliyorsun sevgisiz büyütülmüş annenin yerine
kanatsız kalbinle
düşlerime sığınan üryan
gerçek insan kim (ki zaten herkes kendine müslüman)
nerde masum kalpler ( çocukların yarasız olanlarından başka)
kapısına ekmek bıraktığım insanın gözyaşında tuz
elleri ısınan kadının kalbinde şeker
sığınakların hep insanların sıcaklığı
ve bir tek sen bakabiliyorsun yenilmiş çocukların gözlerine

hangi insana güneşin yolu kesilmişse ona ışık taşıyorsun sen
ve ertesinde yüreğini giydiriyorsun düşsüzlere
sığınaksın dışlanmış düşlere
her acıya uzanan bir el dallanıyor sevginde

bir tek sen yanabiliyorsun sevgisiz büyütülmüş annenin yerine
kanatsız kalbinle

Murat Kayali / Haziran 2011

Bodensee / Hayat Bir Tatil Gibi

2011-06-10T06:42:00.001-07:00

http://vimeo.com/24889754

Gülmek Yakışıyor İnsana

2011-06-09T12:56:00.000-07:00

Adına dert denen dertler dert değil
O dertlerde zaten bana mert değil
Bak işte dobra dobra elveda diyorum acılara
Bak işte yiğitçe mendil sallıyorum gözyaşlarına
Hüzün bir ziyandır cana
Gülmek yakışıyor sana
Bunu zaman ögretti bana
Ayrılıklar söylüyor "aşk lazımmış bir kalp taşıyana"
Gülmek yakışıyor insana

Adına dert denen dertler dert değil
O dertlerde zaten bana mert değil
Ben derya deniz su oluyorum bin yıllık yangınlara
Ben melek dua sevab oluyorum bütün günahlara
Cennet revadır aşıklara
Gülmek yakışıyor sana
Bunu zaman ögretti bana
Ayrılıklar söylüyor "aşk lazımmış bir kalp taşıyana"
Gülmek yakışıyor insana

Murat Kayali / Mayis 2011

http://www.edebiyatdefteri.com/siir/478172/gulmek-yakisiyor-insana.html

Başaklara Güneş Vurduğu Zaman

2011-06-09T12:53:00.000-07:00

Tahta kapılı köy evlerinde masallar tükendiğinde.
Batı rüzgarları başını alıp gittiğinde.
Ağustos sıcağında toprağı aldığında ellerine.
Düşmüşken atmacalar güvercin peşine göklerde.
Başaklar dik durduğu zaman güneşte.
Beni hatırlayacaksın, yağmur yağacak gözlerinde.

Çıplak ovaların kumlu akşamlarında hüzne direndiğinde.
Yıldızsız karanlığa kumrular bile elveda dediğinde.
Çalı çırpının sessiz gölgeleri pencerene düştüğünde.
Ulurken ormanda kurtlar ceylanların peşinde.
Başaklar çığ tuttuğu zaman seherde.
Beni hatırlayacaksın, yağmur yağacak gözlerinde.

Gümüş kilitli defterindeki sözler ezberinde olacak.
Son resmimizin üstündeki dudak izleri de solacak.
Başaklar dik durduğu zaman güneşte.
Beni hatırlayacaksın, kalbin solacak göğsünde.

Murat Kayali / Haziran 2011

Hatrınız Var

2011-06-09T12:51:00.000-07:00

Hatrınız Var

Darağaçlarını güllerle donattığınızdan beri
Ben güllerle meşk etmiyorum
Saf kul gönlünü üç altına sattığınızdan beri
Ben yár sözüne inanmıyorum

Cana kastınız var
Kastederdim bende
Lákin yaradandan öte hatrınız var

Aşık yiğitleri ateşe attığınızdan beri
Ben cennetinizden geçmiyorum.
Duru dillere kara çaldığınızdan beri
Ben sizin yeminlerinize inanmıyorum

Doğru söze kastınız var
Yalan derdim bende
Yalan olsaydı soframdaki besmele

Murat Kayali / Haziran 2011

Güya Kuşları

2011-06-01T15:43:00.000-07:00

Şiirin tamamını okumak ve sesli dinlemek için tıklayın:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/479579/

　

Kırlara Çıkmış Bir Şiirdim Bugün

2011-05-21T02:43:00.000-07:00

Özgürlük Dediğimiz Şey

2011-04-27T17:25:00.000-07:00

Hepsi Bu

2011-04-27T17:23:00.000-07:00

Instrumental Oud ( Instrumental Oriental )

2011-04-02T07:31:00.000-07:00

Ölüyorum Seninle

2011-03-28T15:26:00.000-07:00

Tenime Yazılmamış Olsaydın

2011-03-28T03:38:00.000-07:00

Adını Düş Koydum Yalanlarımın

2011-01-19T13:11:00.000-08:00

Adını Düş Koydum Yalanlarımın

"Bu ben değil miyim? Belki de değilim. Ama ben o değilim.

Dil düşürmüşüm duymak istediğin yalanlara, aklımda gerçekler dolanıyor ama adını düş koyduğum yalanlarla oyalanıyorum avlunda.

Bu han bu hamam, kapılar ve pencereler bana yalan.

Bu gökyüzü bu bulutlar yalan.

Burası bana benden çok uzakta.“

Konuşturdun beni kendi adınla, şimdi bana adımı soruyorsun

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla

Adım Murat değil de Musa olsa

Denizleri mi yaracaktım yolunda?

Adım Murat değil de İsa olsa

Göklere mi varacaktım sanki uğrunda?

Şiirlerde ne olduğuma aldanma

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla

Bu aşk, yürek, yol ve hülasa hüzün dolu ve yaralı ne varsa yalandan

Yalandan göğün yarı aydınlığı dahil bütün güneşli ve aydınlık sözler

Hep bir başkasının hillesiyle oynadık aşk oyunlarımızı

Adım Murat değil de Mecnun olsa

Aşkım sanki dağları mı delecekti yolunda?

Adım Murat değil de Romeo olsa

Kanım bir başka mı akacaktı ecnebi bir oyunda?

Sen koynundaki gerçek hıçkırığı duy yeter, boşa ağlanma

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla

“Ellerimi bulamıyorum, yardım edin bana.”

İyi ki bulamıyorum, tutunmak isteyebilirdim sana

Bu düşler, sakıncalı düşler

Nereden çıktı şimdi?

Ölü bir yüreği yeniden canlandırma hayáli, adı üzerinde hayál

Gerçekte ben diye bir insan yok

Gerçekte sen diye bir insan da yok

Kalmadık, olmadık, yaşamadık

Ben çoktan unuttum, haydi adımı hatırlasana

Olmadı bana bir isim uydursana, bende inanayım yaşadığıma

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla

Murat Kayali

Şiir Kartı

2010-12-12T03:30:00.000-08:00

Afrika Yanabilir / Murat Kayali

2010-12-04T05:34:00.000-08:00

Afrika Yanabilir

inanma demiştim inandın

her şeyin olabilirliğine

Afrika yanabilirdi bir kitabın içinde

ya da bir aşk ters düşebilirdi

herkesin önünde

duy demiştim duymadın

su değildim ama gözlerinden aktım

her su içtiğimde gözlerine baktım

güzel bir zamandı yaşadığın

her gün bir düşün peşinde

buzdan bir kelebek gibisine alevler içinde

ya da bir tutam alev deniz diplerinde

gerçekleşmesini dileme demiştim

her haliyle istedin

sana bir yarından da çok uzaktım

oysa burada bugün her nefesinde vardım

oynama demiştim sana

zamanın sarkacıyla

saatleri geri alabileceğine inanıyordun

boynuna bir ip geçirebilirdi dün

ayaklarına dolanabilirdi bir sürgün

saniyenin binde birinde kalp

kırılabilir diyemeden kırdın

kuş değildin ama sana gökler çizdim

her kanat çırptığında bir bulut sildin

yazma demiştim yazdın

yüreğine hüznü hemde tükenmez kalemle

yine de silindi kağıtlardan gülüşler

resmettiğin kalbi de görürdük yakmamış olsaydın

herkes bakardı

tanımasa da

Afrika yanmadı belki ama

görüyorsun ki karanlık

sen gökyüzü değildin ama ben yine de güneşe öykündüm

Murat Kayali

Hadi Sevdalan Yeniden

2010-11-25T12:43:00.000-08:00

Bali´den Bir Postakartı

2010-11-20T13:19:00.000-08:00

uzun bir akşamüstü yalnızlığının ardından
bir hayat
bir aşk
bir gönül yorgunluğundan arınacaktım
kumları mavi bir kıyıdan yola çıktım

yemyeşil pirinç tarlalarının ortasındaydım
bir beyaz sayfa
bir beyaz çarşaf
yepyeni bir yarın gibisine uzanmıştım
yaralarımı çamura buladım
hüzünden uzaklaşıyordum adım adım

tütsü yaktım
su dökündüm
dua ettim
kanatlandı hüküm sandığım iççekişler
ellerimdeydi ve ellerimdi bütün çiçekler
sevinci doyasıya avuçladım

tanrıları düşündüm
tekbaşınalığı
yaprakları ve ormanı
duran ve akan suları
ayaklarımı ve yolları
düşündüm
sisler altında dağları
yağmuru ve ıslattığı saçakları
yaralarımı ve taşları düşündüm

kuma yazılanları silen dalgaları gördüm
bir çocuğa güldüm
denize güldüm
yunuslara ve bulutlara güldüm
ben güldükçe sen eskidin ve eksildin
ben yürüdüm gittim

balık kızarttım
salata yaptım
mumları yaktım
ve sana bu kartı yazdım
elveda acılarım

Murat Kayali

Üstüm Başım Aşk

2010-11-09T13:46:00.000-08:00

ben sevdalanmaya dünden hazırım güzelim

bugün Mecnun yarın Ferhat

yol yol olmuş bana sevdan

gözlerimden hasret akıyor

göklerde kanatlı çığlıklar, namluda güller

...destanlarda bir adam

masallardan birisini yalan anlatmışlar

aşklı olanı biz.

ekranlarda solgun benizli adam,

kadının gözlerinde alev alan mesafeler

sevdalarını dokunmasız doğurmuşlar

ölü büyütürler artık yüreklerini

üstüm başım aşk

kulak ardımda sevda sözleri

ben sevdaları yolum eylerim

ben sevdalara sofra sererim

ben aşkın kendisine çok benzerim

hem vezir olur hem de rezillik çekerim

bir bilsen ne dünyalar geçmiş içimden

ne suretler düşlerimden düşmüş

bir yanım kavga dövüş

bir yanımda derviş etekleri

kulak ardımda sevda sözleri

görmeye gidiyorum gezmediğim yerleri

ben sevdalanmaya dünden hazırım güzelim

üstüm başım aşk

Murat Kayali

Hiçbirşey Gibi Anlat

2010-11-06T14:46:00.000-07:00

Hiçbirşey Gibi Anlat

yamacında kırmızı yaz otlarının yandığı
bu dağı anlat
yüzünü Mayıs yağmurlarının yıkadığı
bu ıslak resmin öyküsünü anlat
ne neşeli
ne hüzünlü
hiçbirşey gibi anlat
ya da bir kelebek düşü gibi anlat işte
anlat bana ölümü yenen aşkları anlat

anılarında kiraz dallarının saklandığı
o çocuğu anlat
bin yıllık sedirin yıkıldığı
o gecenin fırtınasını anlat
ne eski
ne yeni
hiçbirşey gibi anlat
ya da bir ateşböceğinin seyri gibi anlat işte
anlat bana gözleri gülen sevinci anlat

dalgalarında çupraların cirit attığı
bu denizi anlat
kayıp deniz kızlarının saklandığı
o sonsuz derin maviyi anlat
ne yakın
ne uzak
hiçbirşey gibi anlat
ya da bir yusufçuğun akarsu da yansıması gibi anlat işte
anlat bana rüzgara saklanmış ömrümü anlat

Murat Kayali

MISIR

2010-11-06T11:10:00.001-07:00

Glimpses of Egypt from Sugoi on Vimeo.

Zirve Defterimden Sayfalar 1

2010-11-01T14:22:00.000-07:00

Fotograf / Ömer Yaman 2010

Zirve Defterimden Sayfalar 1

1.sayfa

[anemon (dağlalesi)…

kız yanağında öpücüğüm ölüme uzandı

kokusu mahçup bir ruh yıkandı

zümrüt bir zincir gibi derede

açtım yüzümü kedere

ağır acım şimdi söğüt gibi ince

ağla rüzgar / ağla esi

soluyor içimde bir dağlalesi

yankıladı sesimi bir çölkoşarı

taştan yağmur emdi karıncanın yolda kalanı

ayva / limon / nar kokusu sürdük yıldızlara

adımı vermişler ona masallar ülkesinde

bir düş sardım kanadına

uçtu gitti yeni bir sevince

ağla rüzgar / ağla esi

soluyor içimde bir dağlalesi

hasbelkader yüz vurduk ötelere

ayrıkotu sürdüm ayrı düşmüş sözlere

sardı kayın bizi bir acı gazele

gönlüm ağıt yakar dağ tepe

ağla rüzgar / ağla esi

soluyor içimde bir dağlalesi

2.sayfa

bir masal saatinde…

dimdik durduğumu sanarak

yalnızlıkta

yaşayacaktım ne güzel

ışığın vurmasaydı

görmeyecektim eteğimde eğri gölgemi

eğilmiş toplarken ezilmiş karamutlarımı

botanik bahçenin üzerindeki ay kal sen

balkon korkuluğuna dayanmış adam ben

ne olur kaçır gözlerini

baktığım yerden

say ki uyur geçtin gecemden

say ki sadece rüyaların kurşun yedi dilimden

sabah oldu

her şeyi yeni baştan düşünmeli şimdi

her anı masal kılan gerçeğin kendisi

ve şimdi bu saatlerde

günün en taze yerinde

gözlerin gerçeğin en tepesinde

dilim intihar ettiğinin bilincinde

bir öpücük bırakıyorum

mermer yataklarımın dağıldığı yerde

sana bir acem türküsü yakıyorum

3.sayfa

bir dudağım kuyunuzda...

bir yağmur damlasının

tutukluluğunu oynuyorum

örümcek ağlarında

güller kırağı aşığı

öğlene kadar

düşmezsem

kurtulacağım

çimende yılan başı

aksam sonrası

süzülsemde

yutulacağım

ya da vurulacağım

hüznün bağlarında

kendini zamana yontturan bir mezartaşı oluyorum

ömür dağlarında

ölmeden dudak dayıyorum

yaşam kuyunuza

yürek tasımla

şimdi

burada

yıkayın gözlerimdeki kumu

aşk denen duru suyunuzla

azığınız

avucumda kuruyan başaklarda

4.sayfa

yüksek sadakat...

içinde

resimlerin değiştiği

madalyonlar gibisine

taşıyorsun

boynunda sadakatsızlığı

hem de

yüksek mertebe

acı bir keyifle

göğüslerinde

yakışır

kör bir yüreğin aynasına bu suretler

böylesi yalancı gülüşler

hepimiz biliriz ne kadar sahte olabiliyor resimler

5.sayfa

bir nehir kuşanmalıyım...

düşerken bastın üstüme

oyluğumdan yosun kopardığın doğrudur

yaramda ayakizin

ayakizinde güneş

havada çığlığın

sesim

sesidir kırdığın

o taşın

bir nehir kuşanmalıyım

koptuğum yerden

sana düşmeden

bir nehir kuşanmalıyım

kuşyuvalarım bulunmadan

Oktay Eşki

2010-10-31T08:23:00.000-07:00

Yazıyı okumak için linki tıklayınız

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=454341907769&set=a.361646987769.154573.619637769

Bir Kere Daha Doğuyorum Ölmeden

2010-10-28T13:42:00.000-07:00

bir kere daha doğuyorum ölmeden

sinemde yeni bir nefeslen
söküp attım yaramı, bıraktım korkularımı
yine senin güzelliğin değil mi beni böyle coşturan
ey yaşam!

sormayın kayıp sevdalarımı
nasıl olsa yine en vefasızına bile kızamayacağım
sormayın kırılan umutlarımı
nasıl olsa hergün bir yenisini sulayacağım

bir kere daha doğuyorum ölmeden
keşfettiğim ülkenin adı mutluluk
dudaklarım güleç, yine düşlerim kanatlı
yine senin güzelliğin değil mi beni böyle coşturan
ey yaşam!

beklemeyin benden kader karamsarlığı
sesimin rengi bile mavi, gökyüzünü sevmek böyle
beklemeyin benden ne bir yas ne de bir hüzün
yedi dağda açan yedi gül gibi gönlüm

bir kere daha doğuyorum ölmeden
son buldu küskünlüğüm, barıştı benimle güzel günlerim
yine senin güzelliğin değil mi beni böyle coşturan
ey yaşam!

Murat Kayali

Küpe Olsun Kirazlar

2010-10-26T09:38:00.000-07:00

eski aşkları güneşe serdim

kayıp coğrafyaları keşfe çıktım

bugün bir ırmak kılığında gezineceğim

bir kelebek ya da bir arı olabilirim

bitmek bilmeyen yaşama arzusu

çağırıyor sarı kavun ve kokusu

peşine düşeceğim bir parça çocukluğumun

koşabilirim ötesine sonsuzluğun

aklımı ele avuca sığdıramıyorum

ceplerimi silleme deli cesaretiyle doldurdum

bulutlar olduğu yerde kalamaz

güneş gözlerimden kaçamaz

kulağına küpe olsun kirazlar

bugün bana benziyor bütün ağaçlar

rüzgarla beraber deliriyoruz

bugün herşeyi ölmeyesiye seviyoruz

Murat Kayali

Gülün Uykusu

2010-10-10T02:30:00.000-07:00

mor düşüncelerden
soyut bir yalnızlık soyunacaksın
sonra terkettiğin yarınları dolduracaksın
kuş sesleri yakalamış çocuklarla
birden dünya aydınlanacak
sonra da gözyaşları kuruyacak

solmuş gülleri
yüzyıllar süren ayrılık uykusundan uyandıracaksın
sonra kerpiç duvarlardaki yası aklayacaksın
bütün kahpelik ve ihanetleri unutacaksın
birden dallar yeşillenecek
sonra da birileri yeniden birilerini sevecek

ay vurulmuş ve yıldızlar yaralı
kalpler sarhoş ve hatıralar kanlı
sonra sen ağlarken
bütün dertlerini sonsuz sanarken
sana birileri gülümseyecek
sonra da birileri seni sevecek

toplarken kırık düşlerini
gerçeklerle barışacaksın
sonra terkettiğin yarınları dolduracaksın
kelebek kanatları takınmış çocuklarla
birden dallar yeşillenecek
sana birileri gülümseyecek
sonra da birileri yeniden birilerini sevecek

Murat Kayali

Geçmişten İzler Hepimizde

2010-10-01T16:45:00.000-07:00

Hepimizin Hikayesi

2010-09-29T14:00:00.000-07:00

birimizin değil

hepimizin hikayesi
aşkta kaybetmek ve kazanmak
kendine yabancılaşmak

uzaklaşmak
ayrı kalmak
aramak ve aranmak

herşeyi yeniden bulabilmek için
hayatta yolda olmak
birimizin değil
hepimizin yazgısı

gülmek
yaşamak
ağlamak
ve yaşamak

Murat Kayali

Balıklar Göklere Küstü 1

2010-09-17T12:08:00.000-07:00

1. BURSA´YA KAR YAĞMIŞ

Yazamayacağın bir hikayeyi anlatmaya kalkma.

Yazabiliyorsan anlat ve anlatabildiklerini de yazmayı unutma.

Kent Meydanı´nın merdiven basamaklarından inerken

„ Sen ne zaman bir roman yazacaksın?“ diyor Belgin.

„ Yazılacak ne çok şey var. Bütün bu yaşananlar az şey değil ve sen bunların hepsini yazabilirsin istersen!“

Sanki elinde benim yazdığım bir romandan en sevdiği satırları bana okuyormuşçasına konuşuyor.

„ Yıllardır şiirlerini okuyorum ve bence, sanki hep bir hikayeyi anlatmaya başlıyor ve yarım bırakıyorsun gibi.Gerçekten hikayenin bütününü okumayı çok istiyorum!“

Bütün bu yeni binaları birer birer yıkıp eskiye gidiyorum.

İçinde Real´inden tut Cafe Crown´una kadar binlerce dükkan barındıran bu modern canavarın ağzından girip yüreğine çocukluğumun tahta kılıcını saplıyorum. Anı,hatıra denen geçmişin büyüsü

tutuyor ve gözümde heryer eski haline kavuşuyor. Ortalığı Tütün Kolonyası kokusu kaplıyor.

Bursa´ya kar yağmış.

Elinde kader-kısmet kutusuyla bir çocuk,gardan çıkan Manisa otobüsünün ardından bakıyor.

„Bu otobüsler nereye gider?“ diye düşünüyor. Garaja giriyor.

„Hikayenin bütününü okumayı çok istiyorum!“

Belgin´in sözlerinin yankıları içimi kaplıyor.

„ Sen ne zaman bir roman yazacaksın?“

İçimdeki çocuğa dönüyorum, içimdeki çocuk babasına sesleniyor

„ İçimdeki ayak sesleri senin gidişinden kaldı, içimdeki ayak sesleri senin gidişinden.“

Kendimi, daha dogrusu hikayemi karaya vurmus bir balığın ağzında görüyorum. Balık her an ölebilir ve hikayemi beraberinde götürebilir. Ya anlatamazsam.

Donmamış bir ırmak bulmalıyım, denize dökülen donmamış bir ırmak, balığı alıp denizlere götürecek bir ırmak. Ölü bir balığın ağzında susmamalıyım.

„Benim böyle bir yeteneğim yok, senin gibi resim yapıp, şiirler yazmayı çok isterdim. Aslında anlatacak veya anlatmak istediğim o kadar çok yaşantım var ama hepsi benim gibi dilsiz.“

„Balıkların dili olsaydı ne anlatırlardı acaba?“ diye Belgin´e soruyorum.

„Bilmem!“ diyor.

İçten ve sessiz bir şekilde söylüyor bu „Bilmem!“i.

“Sence ne anlatırlardı?“ diye bana soruyor.

„Denize nereden geldiklerini anlatırlardı.“ diyorum hiç düşünmeden.

„Balıklar zaten denizde doğmazlar mı?“ diyor.

Söylediğimin elimde olmadan dile gelen bir içsel göçümün kısa ve öz bir hikayesi olduğunu açıklayamıyorum.“Hepsi değil!“ diyorum.

„Büyülenmiş balıklar vardır, onlar denizde doğmazlar ama denizde yaşarlar ve tek istedikleri şey,

birgün geldikleri yere geri dönmektir, bunun için karaya vurmayı bile göze alırlar.“

„ Senin gibimi?“

„Olabilir!“

„Büyülenmiş balıklar vardır benim gibi.“

„Karlı bir günde geldiği yere geri dönmeye çalışırken karaya vurmus balıklar vardır.

Kent Meydanı´nın orta yerinde ayaklar altında kalan ve ağzında yaşam öykülerini taşıyan suskun balıklar vardır. Balıklar benim gibi, senin gibi, bütün bu insanlar gibi.Kar altında kalan balıklar, ır- maklardan geriye doğru yüzemeyen ve karaya vuran balıklar.“ „ Bak ne güzel, sende o zaman bu balıkların dönüş hikayelerini anlat!“

„Dönemeyenlerin bir hikayesi yoktur!“

„Sen dönebilmiş,karaya vurmamış,bütün ırmaklardan geri yüzmüş ve varmış bir balık ol ve anlat!“

„Olabilir!“

Bursa´ya kar yağmıştı.

Eski yahudilikte, Reşat´ın meyhanesinin önünden geçiyorduk.Eski,eski hep eski. Eskimeyen eski.

„Bak bu meyhaneyi görüyormusun? Babam hep burada içerdi.Mezbahaneden çıktıktan sonra

doğru buraya gelirdi. Beraberinde getirdiği ciğeri,dalağı, sakatı mutfağa verir ve her zamanki yerine otururdu. Hep aynı arkadaşlar, aynı muhabbetlerle içerler,içerler,içerlerdi.“

„Baban çok mu içerdi?“

„Babam, Orhan Veli´nin deyimiyle, rakı şişesinde balıktı ve zaten o şişeden de çıkmadan bu dün- yadan gitti. Babamı konuşmasak olmaz mı?“

„Olur tabii ki!“

Kendi başlattığım bu konunun kapanması için neden Belgin´e böyle konuştuğumu da ona anlatamıyorum.

„Özür dilerim,birden anılara balıklama daldım,kendi suçum!“

„Aslında anılardan kaçmasan iyi olur!“

„Şimdilik kaçmam galiba benim için iyi olanı,baksana kaldıramıyorum!“

„Zamanla sende karada nefes almayı öğreneceksin,bunu öğrenince de geriye dönebilen balığın hikayesini anlatmak senin için hiçte zor olmayacak!“ Bunları söyledikten sonra, sıcacık elleriyle yüzümü avuçluyor ve beni öpüyor.

Nefes alıyorum.

Kendimi,mavi renkli bir plastik kovadan çıkarılıp denize bırakılan bir balık gibi düşlüyorum.

Düşlüyorum!

Şehrin orta yerine ırmakların dökülüp, Kent Meydanı´nın yavaş yavaş bir denize dönüştüğünü ve

karaya vuran bütün bu balıkların benimle beraber kuyruk vura vura kapılardan ve pencerelerden

girip çıkarak yüzüşlerini düşlüyorum.Ağların yırtılışlarını düşlüyorum.

Garaja giren çocuk elindeki kader-kısmet kutusunu dalgalara fırlatıyor.Reşat´ın meyhanesine kum doluyor.Orası en dibe,en dibe batıyor.Babam bana bir adadan küskün bakıyor. Annemin gözlerinde mercanlar, rengarenk su yosunları ve yıldızlar parlıyor.

Belgin´in dediği gibi, zamanla karada nefese almayı öğrenebilecekmiydim bilmiyorum ama bana çekilmez gelen bu kara parçalarını sular altında bırakmayı becerebiliyorum. Bu beni sevindiriyordu.

Kendimi bir büyücüye benzetiyor ve elimdeki bu büyülü asa ile geçmişe uzanan yolculuklarımdan
korkmuyordum.Ne zaman kendimi denizden çıkıp karaya vurmuş bir balık gibi hissetsem asamı yere vurup oradan su çıkarabilir ve heryeri sular altında bırakabilirdim. Adasından bana küskün bakan babamın gözlerine de kızılsuyosunları bırakıp onu bana daha da küstürebilirdim. Asa benim, keyif benim! Büyücüye sual sorulmaz.

„Ne düşünüyorsun?“ Belgin benim bu gücümden henüz habersiz olduğu için tabii o sorabilir.

Büyülü gücümün varlığını öğrenmesi için henüz erken ve hem o bana daha önce karada nefes almayı öğretecek.

„Nefes alıyorum, senin dediğin gibi yapıyorum.“

„ Ne yaptığını değil, ne düşündüğünü sormuştum ama görünen o ki: sen nefes almaktan daha çok nefes alabilmeyi düşünüyorsun.“

“Evet, önce düşünüyor ve hemen sonrasında da nefes alıyorum. Önce bir adım sonra ikinci adım, doğru yapıyormuyum derslerimi hocam?“

“Bu sorunun cevabını sen vereceksin. Bütün geri dönemeyen balıkların umutları sana bağlı ve sen onların bu beklentilerini boşa çıkarmak istermisin bilmiyorum?“

„Bende bilmiyorum. Aslında anlatabilmeyi istiyorum ama başarabilecekmiyim onu bilmiyorum.

Çok istiyorum karada nefes almayı öğrenip sonra da bütünü bütünüyle anlatabilmeyi, çok istiyorum!“

İçimden sessizce Belgin´e konuşmaya devam ediyorum.

Sana karaları sular altında bırakabildiğimi anlatmayı çok istiyorum.

Eski garajdan çıkan otobüsler nerelere gittiler?.

Elindeki kader-kısmet kutusuyla orada dolaşan o çocuğa ne oldu? Bunları bilmeni istiyorum.

Bursa´ya kar yağmıştı.

Ben nefes alıyordum.

Düşlüyordum.

Kendimi,mavi renkli bir plastik kovadan çıkarılıp denize bırakılan bir balık gibi hissediyordum.

* Murat Kayalı / Balıklar Gökler Küstü Romanından

Bana Örnek Olan Bir Insan Var...

2010-09-15T02:47:00.000-07:00

Pazar Gezmesi / Stein am Rhein - İsviçre

2010-09-12T14:10:00.000-07:00

Yeniden gülebiliyoruz...

Harika bir yer gerçekten...

Saniyede 600.000 metreküp su akıyor...

Bu köprüden de geçtik, üzerinden tren de geçiyor...

Şelalenin tam ortasında kalan bir ada...

Akarsuyu seyretmeye doyamadım...

En sonunda karşıya geçtik artık tekneyle...

Elma toplamadan eve dönmedik...

Her Ozan Kendi Toprağına Benzer

2010-09-10T02:30:00.000-07:00

Bir İpek Böceğinin Marifeti

2010-09-06T12:18:00.000-07:00

Bir İpek Böceğinin Marifeti

hep
yeni baştan
işlenir
örülür
tecrübe dediğin;

bir ipek böceğinin marifetidir

bir yeşil dut yaprağından
beslenip
yenilenip
yenilenip
eskir

rengarenk
ipek bir örtüdür
her yeni yaşayışta
bir düğümü çözülür
bir düğümü örülür

en başında
en sonunda
tam ortasından yırtılır
bölünür

tecrübe dediğin;
bir ipek böceğinin marifetidir
kendinden doğar
ve kendi kendini öldürür

Murat Kayali

İçinde Yarın Olmayan

2010-07-28T13:19:00.000-07:00

İçinde Yarın Olmayan

bana büyük

zamana küçük

hayatımdan döküntüler bunlar...

ciddiye almayın söylediklerimi / içinde gerçek yok

çünkü hiç bir güzel söz yansıtmıyor

ne güzelliği

ne de çirkefliği

hele hele gerçeği hiç mi hiç barındırmıyor

sevdalar şiirlik şarkılık / aşk´la karşılaşmadık

gönlüme sorsan tutkusu zigana dağları

aşka sorsan bir sincap yamacı

belki de sevda bile değil

bana zor

zamana kolay

canımı yakan dertler bunlar...

ne dilin kemiği var

ne de ayrılık bir hançer

bir avazdır bizimkisi bir anlık

suya varan yarasını yunuyor / çığlığını unutuyor

unutun bütün "sensiz yaşayamam" zırvalarını

bu söylenen, toyluğun güzel bir yalanı

bir resim çekinmek gibi içinde yarın olmayan

kimse kimseyi suçlamasın yaşamadan

hiç bir güzel söz anlatamıyor zamanı

şimdiden söyleyebilirim sana yeminlerinden döneceğini

bir zaman sonra canının cananın önüne geçeceğini

sende resimler yakıp sende mektuplar yırtacaksın

sende saçların ağardığında martılarlan vedalaşacaksın

bana büyük

aşka küçük

yüreğimden dökülen hüzünler bunlar...

büyütecek seni zaman

büyütecek seni yaşadıkların

bir zaman gelecek

aklında ve kalbinde taşıdıkların sana seslenecek

Yaşadıklarının tek şahidi kendinsin,

İçinde yarın olmayan bir resimsin...!

Murat Kayali

Aşık Olmalısın

2010-07-20T16:57:00.000-07:00

Aşık Olmalısın

2010-07-10T06:13:00.000-07:00

http://www.facebook.com/video/video.php?v=411533752769&ref=mf

Öğrendik Biraz

2010-07-04T15:56:00.000-07:00

Öğrendik Biraz

Gülmeyi öğrendik biraz
Biraz da güldürmeyi
Ağlamadık dersek yalan olur
Mutluyuz dersek yalan

Sevmeyi öğrendik biraz
Biraz da sevilmeyi
Küsmedik dersek yalan olur
Barışık dersek yalan

Yaşamayı öğrendik biraz
Biraz da yaşatmayı
Hayattayız dersek yalan olur
Öldük dersek yalan

Mutlulukla tanıştık biraz
Biraz da aşkla
İnsanlarla karşılaştık biraz
Biraz da dünyayla

Düşündük taşındık biraz
Biraz da okuduk yazdık
Alim olduk dersek yalan olur
Cahil dersek yalan

Murat Kayali

Arkadaşım Damian...

2010-07-01T14:43:00.000-07:00

Damian & Murat

Aydınlık Dünya

Benim aydınlık dünyamda serçeler
Bir yaz günü yaşarlar
Biri uçtuğu zaman
Hep birlikte uçarlar.

Benim aydınlık dünyamda kurbağalar
Bir yosunlu göl içindedir
Ay ışığında türkü söyler
Lezzetle çoğalırlar.

Benim aydınlık dünyamda
Çiçekler, böcekler, yıldızlar da var
Kardeş kardeş öyle telaşsız
Kendi hallerinde yaşarlar.

Benim aydınlık dünyamda hayat
Bir çorap söküğüdür gider
Böcekler yaşar,
İnsanlar kavga ederler.

Şemsettin ÜNLÜ

Murat Kayali: Kırık Bir Kalp Kazandım

2010-06-25T17:34:00.000-07:00

Murat Kayali: Kırık Bir Kalp Kazandım

Kırık Bir Kalp Kazandım

2010-06-25T17:30:00.000-07:00

Buğulu sözlerle düşerken gözlerinden
Kırık bir kalp kazandım bu aşk oyunundan
Oynamasam öğrenemezdim ben
Anlamazdım ayrılıkların dilinden
Nasıl bir hüzünse bu, kimseyle paylaşamam
Anlatamam, yazamam
Satırlar kanar sözlerin acısından
Kırık bir kalp kazandım bu aşk oyunundan

Sahipsiz düşlerle uyanırken senden
Kırık bir kalp kazandım bu aşk oyunundan
Görmesem inanmazdım ben
Anlamazdım hayallerin tükenişinden
Nasıl bir gerçekse bu, kimseye gösteremem
Bakamam, baktıramam
Günler kararır umuzsuzluğumdan
Kırık bir kalp kazandım bu aşk oyunundan

Dururken bir saat gibi birden
Kırık bir kalp kazandım bu aşk oyunundan
Yaşamasam hissetmezdim ben
Şikayet etmezdim yalnız tenimden
Nasıl bir yalnızlıksa bu, kimseye elletemem
Dokunmam, dokundurmam
Kaçıyorum saklanıyorum senli zamanlardan
Kırık bir kalp kazandım bu aşk oyunundan

Murat Kayali

Yüreğinden Öper

2010-06-17T15:36:00.000-07:00

Yüreğinden Öper

kelimelerin yırtığından süzülüp konuşsam şimdi ortaya

tekbaşıma taraf alsam ya da karşı dursam aşka

...senin sevdana vuran her sözüm yalan sayılacak

nemli kirpiklerinin ardından buğulu gözlerin bana düşman düşman bakacak

biliyorum „ döktüğüm gözyaşları hep mi boşaydı ey şair“ diye soracaksın

sevdanın yalanı olmaz desem yüreğim benimle hesaplaşacak

ne yazsam buraya vurulacak

ne yazsam buraya yalan olacak

yüzümün karanlığından sıyrılıp alnımı güneşe sersem

bütün baharları döksem önüne kışları kaldıramayacağım

senin sonbaharında bir yaprak yeşertemeyeceğim

veda mektuplarını bana göstere göstere yırtacaksın önümde

biliyorum „ Mutluluk vaatlerine inandığım günler geride kaldı“ diyeceksin

ayrılıkta sevdaya dahil desem şaka yapıyorum sanacaksın

ne söylesem sana yarım olacak

yüreğindeki karanlığa benden ne bir umut ne bir teselli varacak

hangi yüzümü göstersem sana yabancı duracak

ömrünün kurumuş yataklarından kimse su içmez

hayır dualarını almak için kimse kapından geçmez

sen ise durmadan rüya tabirlerini okursun uyanır uyanmaz

söylenenler gördüklerine gördüklerin de söylenenlere uymaz

inatçı bir çocuk gibi hep oluruna döndürürsün kelimeleri

sevabına yalancılık yaparsın her kötüye gidişin

çıra gibi yanarak silersin gecenin karanlık izlerini

karanlığına dost olabilir bu şiir desem inanmayacaksın

ne yazsam buraya seni aydınlatmayacak

ne yazsam buraya sana ışık olmayacak

onun için

bu şiir sadece

sadece

yüreğinden öper

sadece hüznünden geçer

Murat Kayali

Kurşun Topla Benim İçin

2010-06-10T15:32:00.000-07:00

Kurşun Topla Benim İçin

Anaların ak göğsünden
Çocukların güleç yüzünden
Allah´ına küsmüş günden
Kurşun topla benim için
Ben vurulayım

Buğdayların külünden
Göçlerin zulmünden
Peygambersiz kavimlerden
Ateş topla benim için
Ben yanayım

Meleklerin kanadından
Hak kitabının sayfalarından
Gönüllerin deryasından
Günah topla benim için
Ben taşlanayım

Ağacın kırık dalından
Garibin yenmiş hakkından
Aç bebelerin avazından
Çığlık topla benim için
Ben haykırayım

Murat Kayali

Rubailer Çiviliyoruz Tahtımıza

2010-05-15T16:40:00.000-07:00

kendiliğindenliği, sahiciliği yok artık
sözünü ettiğimiz şeylerin
bir köpeğin kemirdiği eski kemik
çöp
zamandan bir artık
adına yürek dediğimiz
gözlerini verdi karanlığa
bizim için / biz de
güneşi prangalıyoruz karşılığında
eyvallah diyemiyorum
zindanlarınıza sığmıyorum

alçakgönüllüğe sığınan yüzünüzü yerde bıraktım
öğrenilmesi gerekiyor aşıklığın dervişliğin
toprak tasın kabullenmediği bulanık su
bir haram
çöl eylediğiniz kelam
toprağa girdi hayyam
bizim için / biz de
rubailer çiviliyoruz tahtımıza
eyvallah diyemiyorum
kaftanlarınızı parçalıyorum

konaklayalı asırlar oluyor
bir ayrıkotu büyütmediğin bu dil bahçelerinde
arının sakındığı kara diken
bülbülün sancısı
ahengin boş yankısı
edeb ve hayat
deryalara ve asumana nice şekiller çizdi
bizim için / biz de
yağmurlar taşıtıyoruz karıncalara
eyvallah diyemiyorum
dualarınıza katılmıyorum

Murat Kayali

Dört Mevsim Sevdalıyım

2010-05-05T14:22:00.000-07:00

kar yağarken dışarıda
oturmuşum ateşin başında
bir masal okuyor yüreğim bana
güneş doğuyor gözlerimde gecenin ortasında
şimdi mevsim kış olsa da
sevdalıyım
sevdalıyım dört mevsim ben sana

yağmur dökülürken saçaklardan
damlalara bakıyorum camlarda
bir masal okuyor yüreğim bana
çiçekler açıyor kuru dallarımda
şimdi zaman sonbahar olsa da
sevdalıyım
sevdalıyım dört mevsim ben sana

ıtırlar kokarken balkonlarda
dolaşıyorum eski mekánlarda
bir masal okuyor yüreğim bana
kuşlar dost oluyor bulutlar yoldaş yoluma
şimdi zaman bir ilkbahar olsa da
sevdalıyım
sevdalıyım dört mevsim ben sana

yıldızlar coşarken bir bardak şarabımda
inan ki hüzün çok uzağımda
bir masal okuyor yüreğim bana
bayram oluyor günler doymuyorum yaşamaya
şimdi zaman bir yaz olsa da
sevdalıyım
sevdalıyım dört mevsim ben sana

Murat Kayali

Kağıttan Evlerde Yaşayabilirmiyiz?

2010-05-04T12:20:00.000-07:00

Paradoks olan ne?

Eğer beni gerçekten seviyorsan,şimdi kendini bu uçurumdan atarsın.

Attım gitti. Atmamak paradoks olurdu, hem sev hem de ispatlayama, olmaz!

Paradoks sözcüğü benim en sevdiğim sözlerden bir tanesi.

Eski yunancada dóxa sözcüğünden kaynaklanır ve aynı kökenli dógma sözcüğünün taşıdığı anlamı içerir. Düşünce-Ön yargı-İnanç demektir.

Pára - karşı anlamına gelir.İki sözcük birleştiğinde paradoks ortaya çıkar.

Paradoks yani kökleşmiş inanışlara aykırı olarak ileri sürülen düşünce.

*“Sen kafa çelmelemekten başka hüneri olmayan bir (paradoks) ustasısın!”

İnsanlar ve yaşam paradokslarla doludur. Davranış biçimlerimizi paradoks bir şekilde yaşam biçimimize göre ayarlarız. Örneğin bir insanğ manipüle etmek

(manipülasyon-1. Yönlendirme. 2. Seçme, ekleme ve çıkarma yoluyla bilgileri değiştirme. 3. ekon. Varlıkları yapıcı, açıklayıcı ve yararlı bir biçimde kullanma işi.) istersek paradoks bir planla başarğya ulaşabiliriz.

Mark Twain´in bir hikayesini günümüz insanına uyarlayarak bunu size anlatabileceğime inanıyorum.

Ahmet bahçe korkuluklarını boyamak zorundadır.

Bu çok can sıkıcı ve ceza niteliğinde bir iştir.Üstelik bir de aklında ona eziyet eden bir şeyin olmasıdır. Bütün arkadaşlarının tatil yapmaları, er veya geç onlar buradan geçecekler ve kendisiyle alay edip ona güleceklerdir.

Ahmet umutsuz bir durum içinde bulunmaktadır.

Daha fazla düşünmesine firsat kalmadan, arkadaşı Zeki yanıbaşında beliriverdi.

Ahmet´in arkasına dikilip homurdanmaya başladı.

- Demek ki seni cezalandırdılar!

Ahmet birşey duymamış gibi yaparak, titiz fırça darbeleriyle, bir ressam gibi çitleri boyamaya devam etti.

- Ben yüzmeye gidiyorum,sana da gel derdim ama görüyorum ki işin var!

Ahmet bir uykudan uyanırmışçasına dalgın bir şekilde cevap verdi.

-Aaa Zeki sen!

-İş mi dedin, ne işi?

Ahmet yaptığından büyük bir zevk alıyormuşçasına, Zeki´nin gözlerinin önünde

fırçasını indirip çıkarıyordu.

Zeki daha fazla dayanamayıp sordu.

- Bende biraz yapabilirmiyim?

-Bana torbandan bir elma verirsen tabii ki yapabilirsin.

Zeki, karşılığında değerli birşey istenen bir işin değerli olup olmadığını fazla düşünmeden bunu kabulleniverdi.

Bu arada diğer çocuklarda arka arkaya çitin önüne yığılmaya başlamışlardı.

Herbiri fırçayı eline almak istiyordu. Ahmet yarattığı arz ve talep olayından bir hayli memnun, ceplerini iş karşılığı aldığı cam bilyeler,sakızlar,artist resimleriyle

dolduruyordu. Öğlenden az sonra, pırıl pırıl boyanmış çitler güneşte parlıyordu.

Ahmet kiraladığı fırçasının karşılığında aldıklarıyla hayata dair bir şeyi bugün öğrenmişti.Bu onun bütün hayatı için geçerli olacaktı.

Size ceza görülen işleri, siz büyük bir memnuniyetle yerine getirin.

Yaptığınız işten acı çekmek yerine zevk aldığınızı gören insanlar buna imrenecektir ve bu işi kendisi yapamadığı için hayıflanacaktır bile.

İnsan hep kendinde olmayan ve kendi yapamadığı şeylere imrenir.

Bu böyle.

Patates havyar kadar az olsaydı o zaman patatesin fiyatı havyar kadar olurdu.

İnsanlar çelişkilerini içlerinde taşırlar.Çelişkilerini yok etmek isteklerini de.

Bu da çeliskinin kendisi demektir.

İnsanlar ve yaşam paradokslarla doludur.

Şiirler yazıyor ve resimler yapıyordum evvel zamanlarda.

Etrafımdaki insanlar bana bu boş işlerle uğraşmamamı söylediler.

Yazdıklarımı benden başka kimsenin okumayacağını ve o sacma sapan resimleri kimsenin almayacağını söylediler.

Ben cezami seve seve çektim ve çekiyorum.

Şimdi elimdeki kalemi görmek isteyenler,benim de fırçamı kiralamak isteyenler var. Keşke senin gibi yapabilsem ben de diyenler var.

Ödediğim bedelden bir haberler.Gözlerini gülücüğüm boyamış, onlar da böyle kolay ve böyle memnun gülümsemek istiyorlar.

Ben kağıttan evlerde yaşadım ve böyle yaşamak daha güzel dedim.

İnanmadılar.

Şimdi tuğlalarını veriyorlar bana ve soruyorlar; biz de kağıttan evlerde yaşayabilirmiyiz?

**“... yavaş yavaş bu davayı başaracağız. Bir “paradoks” gibi görünür ama, hakikatin ta kendisidir.”

Hepimiz kağıttan evlerde yaşayabiliriz...

*Necip Fazıl Kisakürek-Aynadaki Yalan.16.

** Peyami Safa-Osmanlıca Türkçe-Uydurmalar

Murat Kayali

Bu Gün Emanettin Bana Sen

2010-04-29T18:11:00.000-07:00

Bu Gün Emanettin Bana Sen

Güneşe çıkardım kitaplarda saklı kuru çiçekleri
Taradım pulsuz zarfta kıvrılan incecik saç telini
Derledim topladım sana ait ne varsa ellerimle
Bu gün emanettin bana sen çekmecelerden

Arkasına dudak izini bıraktığın resimlerle kucaklaştım
Gözlerin yansıdı gözlerime, bakışlarımı kaçıramadım
Susturdum, azarladım yüreğimi seni övmeye yeltendiğinde
Bu gün emanettin bana sen albümlerden

Açmıştım perdeleri
Dökülmez mi aydınlık hüzün saklı satırlara?
Kapı aralığından sessizce girmez mi o eski ayrılık?
Bu gün davetsiz misafirdin sen, beklenmeden gelen

Günlüklerimdeki muzip satırların sağolsun, muhabbeti boldu
Hál hatır, çay kahve derken, akşam oldu
Uğurladım seni, bütün dokunuşlarını çıkarıp tenimden
Bu gün emanettin bana sen kendi geçmişimden

Murat Kayali

Bu Şiiri sesli dinlemek için tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/348093/bu-gun-emanettin-bana-sen.html

Terim Mavi Akıyor

2010-04-28T15:47:00.000-07:00

bana deniz düştü
bugün
bir beyaz gömlek giydim
yakam yosun kokuyor
terim mavi akıyor
bugün
hoyrat gönlüm
aşka meydan okuyor ... / ... çayır çimen bulut soluyor

bana güneş düştü
bugün
bir kırmızı kilim serdim
minderimde zerdali yatıyor
sonramda umut var
bugün
köpüklü kahvem
bir dilek tutuyor ... / ... eciş bücüşlerden yol çıkarıyor

bana yıldız düştü
bugün
gökyüzünü örtündüm
saçlarımı toprak okşuyor
zulamda yaşam var
bugün
ölüm benden korkuyor ... / ... geceme karanlık bile uğramıyor

Murat Kayali

Kalbini Arıyorum Usta

2010-04-23T11:32:00.000-07:00

Kalbini Arıyorum Usta

*"Sanat güzelliğin ifadesidir. Bu anlatım sözle olursa şiir,

ezgi ile olursa müzik, resim ile olursa ressamlık,

oyma ile olursa heykeltıraşlık, bina ile olursa mimarlık olur."

anlatamıyorsun aydınlığı bana

kelimelerin bir ufuk çizsin isterdim

bu şehrin karanlık duvarlarına bir baştan bir başa

ortasında güneş dursun, güneşin önünde bir taka

umutlar el sallasın isterdim çocuklara ve yarınlara

kalbin, kalbin olsun isterdim yazdıklarında

kalbini arıyorum usta!

duyuramıyorsun toprağımı bana

bir çobanın kavalı yakıştırdığı gibi dudağına,yakışsın isterdim

yurdumun evladı çıktığında bu dünyanın arenasına

neden bir Dügah perdesi açılmasın ya da bir Alaeddin Yavaşça

yenisi bir başka, bir güzel olduktan sonra

hanendeler çağlasın, gırnatalar ağlasın kulağa

kalbin, kalbin olsun isterdim çaldıklarında

kalbini arıyorum usta!

bir sefkatli el çizemedin yurdumun öksüzlüğüne

bir gülüş,bir aydınlık bırakmadın kaportacı çocukların kirli yüzlerine

rengarenk şekerler çizmedin onların avuçiçlerine

güneş sarısına düşmanmısın, körmüsün mavilere?

köylümün elleri, köyümün evleri değmez mi resmedilmeye?

yeter bana gösterdiğin uyduruk pembe

kalbin, kalbin olsun isterdim boyadıklarında

kalbini arıyorum usta!

* Mustafa Kemal Atatürk

Her Ozan Kendi Toprağına Benzer

2010-04-19T08:40:00.000-07:00

Her Ozan Kendi Toprağına Benzer 1

Beni yazı,

Yazılarım da sizi kandırdı.

Dilimin özgürlüğünden nasibini aldı aşktan ölüme ne varsa.

Kelimeleri sevmek asıl günahım.

Bağışlayın düşlerimi.

Dünyanın gerçek öyküsünü ağzıma alacak kadar cesaretli olamadım.

Gerçek olduğum için de her zaman düşlerde saklanamadım.

Aslında ben hiç savaş görmedim,

Bugün yaşadığımızdan başka.

Beni utanç,

Utancım da sizi kandırdı.

Keşan sokaklarındaki bitli çocuğu süsledim kırlarla.

Her ozan kendi toprağına,benzer.

Bende sana benziyorum insanım.

Dilimin bir yanı gül gülistan, bir yanı kor ateş.

Aslında ben hiç çıplak giydirmedim.

Kendi vicdanımdan başka.

Beni yaşam,

Yaşamım da sizi kandırdı.

Pembe pastaneli aşk şiirlerini seviyorduk gençken.

Halbuki hayalimizde aşktan çok pasta vardı.

"Kol kırılır yen içinde kalır" usulü sustuk.

Pasta veren amcalardan nefret eden çocuklar büyüdü,

Şimdi büyük kentlerde transseksüel intikam alıyorlar.

Aslında ben hiç yalan söylemedim,

Kendi gerçeğimden başka.

Bir dil bin insanı anlatabilir.

Bir insan bin dilden konuşamıyor.

Her ozan kendi toprağına,benzer dedim.

Her ozan kendi insanına da benzer.

Ben de bize benziyorum.

Biraz gerçek ama çokça yalan.

Düşlerimin Kırılgan Çanağıyla

2010-04-10T15:42:00.000-07:00

Free website - Wix.com

Düşlerimin Kırılgan Çanağıyla

Düşledik, gerçekleşmesini istemediler.
Elleri göklere dayanan ağaçlarımızı kestiler.
Yıldızlarımızın kuşyuvalarına ışık olmadığını söylediler.
Biliyorum çocuk, güpegündüz karartıldık.
Yorgun adamların yüzleriyle gölgelendik.
Umursama, ben güneş emdim bahar tanrılarının gözlerinden.
Düşlerimin kırılgan çanağıyla sana da getirdim gökyüzümden.
İçebildiğin kadar iç çocuk, doyasıya aydınlık.

İstemedik, bize Allah´ı şart koştular.
Ak duvarlardaki yeşil mushafla korkuttular.
Mahallenin delisini sana cinli gösterdiler.
Biliyorum çocuk, günahlarla kuşatıldık.
Hatırlama, ben kanat ısmarladım kuşlara.
Düşlerimin kırılgan çanağıyla sana da getirdim cesaretimden.
Uçabildiğin kadar uç çocuk, dörtyanın cennet.

Büyümedik, küf tuttu saatler ve boşa döndü takvimler.
Mevsimdışı soluk meyveler gibi tadsızdı bütün gerçekler.
Kekremiş diller hazırladı bizi hayatın telaşını sürdürmeye.
Biliyorum çocuk, nedensizdi yaşadığımız hüzünler.
Bana öyle bakma, yolunu gözlediğin gemileri dayadım kapına.
Düşlerimin kırılgan çanağıyla sana da getirdim denizlerimden.
Yer, gök ,su senin, özgürsün artık.

Murat Kayali

İki Kapılı Amerikan Buzdolabı

2010-04-08T13:41:00.000-07:00

İki Kapılı Amerikan Buzdolabı

Büyük!
(hem de ne büyük)
Raf içine raflar yapmışlar
Onca dijital gösterge
Onca parlak düğme
Gösterişli!
(hem de ne gösterişli!)

Özel bir bölümde muhafaza edilebilir
Laf salatası, etsiz kemiksiz sözler
Ve ayrıca dondurulabilir yürekler…

İşte bunu hiç beğenmedim!
Sıcak bir insan yüreğini
Sade ve öz muhabbetini
Anında ve yerinde severim

Ben insan sıcaklığını,
teldolaptan çıkardığım bal gibi isterim.
Sade!
(olduğu gibi)

Murat Kayali

Her Kalp Bir Ayrılığın Mührünü Taşır

2010-04-05T17:43:00.000-07:00

Her Kalp Bir Ayrılığın Mührünü Taşır

karalanmış güzel sözlerin ortak kefeni bir zarfı
kendi koynunda saklar herkes
sahibi aranan bir emanetin kutsallığı vardır o vedada
her kalp bir ayrılığın mührünü taşır
bu yüzden okunmaz yazgı insan bağrında

garların, otobüslerin, patikaların tınısı kulağında
göçlerin ve yolların yankılarının uğultusunda
kendi ayaklarına tutunur herkes
derinleştirir tabanlarındaki acıyı zaman
her kalp bir ayrılığın mührünü taşır
bu yüzden yol çizilmez insan alnına

o giden karalamıştır belleğinin duvarlarına
ya bir kolsuz tanrıyı ya da bir kanlı mızrak başını
sarılamadığın bir meleği gömmüştür boşluğuna
her kalp bir ayrılığın mührünü taşır
bu yüzden mutluluk sarayı kayıp masallarda

okulların,sokakların,meydanların bir kenarında
her insan bir aşk öldürmüştür mutlaka
her kalp bir kefendir, bir mezardır aslında
yalnız gideriz ziyaretine
adı yazılı bir taş koymamışızdır başucuna
bu yüzden gözyaşlarımız dua sayılır her vedaya

Murat Kayali

Free website - Wix.com

Yüreğinden Öper

2010-04-01T19:44:00.000-07:00

Free website - Wix.com

Yüreğinden Öper

kelimelerin yırtığından süzülüp konuşsam şimdi ortaya
tekbaşıma taraf alsam ya da karşı dursam aşka
senin sevdana vuran her sözüm yalan sayılacak
nemli kirpiklerinin ardından buğulu gözlerin bana düşman düşman bakacak
biliyorum „ döktüğüm gözyaşları hep mi boşaydı ey şair“ diye soracaksın
sevdanın yalanı olmaz desem yüreğim benimle hesaplaşacak
ne yazsam buraya vurulacak
ne yazsam buraya yalan olacak

yüzümün karanlığından sıyrılıp alnımı güneşe sersem
bütün baharları döksem önüne kışları kaldıramayacağım
senin sonbaharında bir yaprak yeşertemeyeceğim
veda mektuplarını bana göstere göstere yırtacaksın önümde
biliyorum „ Mutluluk vaatlerine inandığım günler geride kaldı“ diyeceksin
ayrılıkta sevdaya dahil desem şaka yapıyorum sanacaksın
ne söylesem sana yarım olacak
yüreğindeki karanlığa benden ne bir umut ne bir teselli varacak
hangi yüzümü göstersem sana yabancı duracak

ömrünün kurumuş yataklarından kimse su içmez
hayır dualarını almak için kimse kapından geçmez
sen ise durmadan rüya tabirlerini okursun uyanır uyanmaz
söylenenler gördüklerine gördüklerin de söylenenlere uymaz
inatçı bir çocuk gibi hep oluruna döndürürsün kelimeleri
sevabına yalancılık yaparsın her kötüye gidişin
çıra gibi yanarak silersin gecenin karanlık izlerini
karanlığına dost olabilir bu şiir desem inanmayacaksın
ne yazsam buraya seni aydınlatmayacak
ne yazsam buraya sana ışık olmayacak

onun için
bu şiir sadece
sadece
yüreğinden öper
sadece hüznünden geçer

Murat Kayali

Uyuyan Güzeller

2010-03-26T19:31:00.000-07:00

Uyuyan Güzeller

kızıl bir tilkinin ürkütemediği iki mavi geyik
ay altında bir deniz süvarisi
dağ kovuğunda iki yeşil kuzucuk
kitap arasında resimlerde uyuyor orman
uyandırmıyorum
sabaha kalsın güneş, sabaha aydınlık
yarına iyilik güzellik

gökkuşağı kabanının altında çingene
çekirgelerin istilasına uğramış münevver bir şehirde
donakalmış kanlı bir halayda beş üryan delikanlı
heykel gölgeleriyle ranzasında uyuyor zindan
uyandırmıyorum
sabaha kalsın özgürlük, sabaha kardeşlik
yarına iyilik güzellik

kıvrılmış mor pantolonlu taş kırıcı
denize düşüyor köprüden bir çekicin çığlığı
küpesinden kan damlarken buluyorlar nakışçı kızı
kabirden derin hendeklerde uyuyor figan
uyandırmıyorum
sabaha kalsın adalet, sabaha eşitlik
yarına iyilik güzellik

ışığa dökülen sinekler gibi Avignon´un matmazelleri
ovuşuyor memeuçlarını özlemiş kaba köylü elleri
ağzına fermuar çekerek vuruyorlar Hippomenes´i
öğütülen bir buğday tanesi gibi uyuyor vicdan
uyandırmıyorum
sabaha kalsın insanlık, sabaha dünyalılık
yarına iyilik

Murat Kayalı

Bu şiiri sesli dinlemek için tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/338188/uyuyan-guzeller

Draw Your Picture of Life With Your Heart

2010-03-26T17:19:00.000-07:00

Draw Your Picture of Life With Your Heart

Her Ozan Kendi Toprağına Benzer 1

2010-03-17T15:33:00.000-07:00

Her Ozan Kendi Toprağına Benzer 1

Beni yazı,
Yazılarım da sizi kandırdı.
Dilimin özgürlüğünden nasibini aldı aşktan ölüme ne varsa.
Kelimeleri sevmek asıl günahım.
Bağışlayın düşlerimi.
Dünyanın gerçek öyküsünü ağzıma alacak kadar cesaretli olamadım.
Gerçek olduğum için de her zaman düşlerde saklanamadım.
Aslında ben hiç savaş görmedim,
Bugün yaşadığımızdan başka.

Beni utanç,
Utancım da sizi kandırdı.
Keşan sokaklarındaki bitli çocuğu süsledim kırlarla.
Her ozan kendi toprağına,benzer.
Bende sana benziyorum insanım.
Dilimin bir yanı gül gülistan, bir yanı kor ateş.
Aslında ben hiç çıplak giydirmedim.
Kendi vicdanımdan başka.

Beni yaşam,
Yaşamım da sizi kandırdı.
Pembe pastaneli aşk şiirlerini seviyorduk gençken.
Halbuki hayalimizde aşktan çok pasta vardı.
"Kol kırılır yen içinde kalır" usulü sustuk.
Pasta veren amcalardan nefret eden çocuklar büyüdü,
Şimdi büyük kentlerde transseksüel intikam alıyorlar.
Aslında ben hiç yalan söylemedim,
Kendi gerçeğimden başka.

Bir dil bin insanı anlatabilir.
Bir insan bin dilden konuşamıyor.
Her ozan kendi toprağına,benzer dedim.
Her ozan kendi insanına da benzer.
Ben de bize benziyorum.
Biraz gerçek ama çokça yalan.

Murat Kayali / Mart 2010

Bu şiiri sesli dinlemek isterseniz tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/335016/her-ozan-kendi-topragina-benzer--1.html

Zaman Bildirmiyor Mucizeler / Murat Kayali

2010-03-16T12:21:00.000-07:00

Zaman Bildirmiyor Mucizeler

kar yağabilir bugün yeniden
açılan yollar kapanabilir birden
her ne kadar geçse de içimden sıcak mevsimler
bana hesap verecek değil ya gökler

başıma bir uçak düşebilir aniden
belki de bir tren geçer üstümden
bir haberim kaderin ne halt edeceğinden
kaza geliyorum demez bilirsiniz

bir şiir düşürürüm cebimden
bir resmi çıkarabilirim albümden
bir şarkının nakaratını tekrarlar dururum keyfimden
bilmiyorum gönlüm ne ister aniden

düşlerle karşılaşabilirim gerçekten
düşlerimi silebilirim tümden
bahçedeki ağacın dalları kanatlanabilir
zaman bildirmiyor mucizeler!

belki alnımdan bir göçmen kuş düşer
belki merdivenler çöker
belki ufukta yeni bir ülke keşfederim
ben en iyisi önce bir kahve içeyim!

Murat Kayali / Mart 2010

Bu Şiiri Sesli Dinlemek istiyorsanız tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/334694/?v=list&syf=1

Kanat İzlerimi Arama

2010-03-11T14:54:00.000-08:00

Kanat İzlerimi Arama

I.
Sorularım cevapsız kaldı.Zeki çocukları kandıramıyor artık söylediklerim.
Korkularımızın maskesini yırtıyorlar yüzümüzde.
(Bütün cennet hikayeleri ve cin uydurmaları...)
Arkamıza bakınıyoruz durmadan. Kandırılmış çocukluğumuzdan
akan kan ve kendi kırdığımız kalbimiz.
Hep annemize tutunuyoruz adam cüssemizle.
Aşklarımız devlerin tırnaklarından sökülürken,
bir ninnide uyanıyor düşlemediğimiz ayrılıklar.
(Katil bir yaz tatilinin; kesip avuçlarıma bıraktığı kiraz ağacı...)

II.
Bilgi. Çağımın canavarı.
His taşımıyor kablolar.Yeşil gözlerini bana ulaştıran o evrensel hız.
Yokluklardan yaratılmış ruhsuz insan artığı.
Yarım asırlık yalnızlığıma gösteremediğim boşluga
otağ kurmaya çalışıyor.Yedi düvel padişahı sanarak kendini.
Kayıp zaferlerin naralarına kırık mızraklarını saklayarak.
Bilgeliğinde aptallığın saklanmaz büyüsü.
Daha ne kadar çok kandırabiliz kendimizi,
biraz daha birarada olabilmek için.
(Yanılgılarımızda hep bir düş.Yüreğimizin düştüğü yerde.
Biz aşkı görmeyen körleriz bu ağzı yırtılmış şehirlerde.)
Evler ben. Caddeler ben. İnsanlar ben.
Reklamlar yenileniyor ekranlarda yıkılırken sığınaklarımız.

III.
Düşlerim kırıldığında neden canım yanıyor?
Madem ki gerçek değiller.
İnsan denen kuşun bir kanadı yaşam ve ölüm bir kanadı.
Düşeceğim derken uçuveriyorsun.
Gökyüzünde kanat izlerimi arama,bırakmadım.
Yine de sorabilirsin hüzün taşıyan bulutlara,göçler beni tanır.
Daha ne kadar çok kanatlanacağız kimbilir,
yeniden yeniden düşmek için.

IV.
Siliniyorum gittikçe.Varlığımı görünmez kılmaya çalışıyorum;
(şiirlerim için).
Bende büyümeyen çocuğu sizinle tanıştırabilirim.
Bildiklerinizi unutursunuz beraberce.
Size biraz güneş sararım yolluk, bir meleği ayartırım yoldaş olsun diye.
Köprüleri yıkılmış derelerden geçerken kollar sizi ay altında
şeytan patikalarında.
Ben. Zaman yolcusu.
Sonbahar yapraklarının altında toprağa giren solucan.
Üzerime biraz daha basarmısınız?

V.
Kanat izlerimi arama.
Bir bin yıl daha yaşarım sen beni görmeden.
(bulutların saklısında kalırım bilerekten, sen beni yağmur bil)
Seyyah sözlerime biçtiğin değer bir papatya alamaz kırlara çıksa.
Güzel bir günde bulutlar neden sessiz acaba?
Boşluğa bir söz bırakma.
Bir bin yıl daha duyarım ben seni, duyarım her söz için.
(Kuru dere yataklarının; susup içime bıraktığı akıntı...)

VI.
Gök.Şairlerin intihar tarlası.
Bundan kelimelerin kanının mavi akması.

Murat Kayali / Mart 2010

Saklısındayım Aşkın / Şiir

2010-03-10T18:44:00.000-08:00

Ben Ask´i Böyle Seyir Eyledim / Murat Kayali

2010-03-08T15:06:00.000-08:00

Denize Sevdalı Ağaç

2010-03-05T19:40:00.000-08:00

köklerini çakıllara batırmış
tutunuyor ay altında
tekbaşına yamacın sırtına
denize sevdalı bu ağaç

yaprakları sandal sefasında dolaşıyor
dalları uykusuz balıkları kovalıyor
kara gölgesi devrilmiş kıyıya
düşünen bir adam gibi gecenin koynunda
denize sevdalı bu ağaç

yosun kokan kovuğunda
terkedilmiş yuvalar saklıyor
dalgalar ona kum taşıyor
rüzgar yarasına tuz basıyor
sanki yárinin koynunda yatıyor
denize sevdalı bu ağaç

Bu şiiri sesli dinlemek için tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/331830/denize-sevdali-agac

Akar Su Herşey Olur / Slayt

2010-03-01T13:42:00.001-08:00

CazArt / Murat Kayali

2010-02-23T10:38:00.000-08:00

Ben Bu Gece Bir Düş Kurmasam Da Olur

2010-02-19T19:18:00.000-08:00

Resim / Marco Hayek

Neyin var?

Sormayacağım.
Kusura bakma yüreğim, beni hep aynı üzüntüyle karşılıyorsun.
Seninle dostça bir akşam kahvesi içmeye oturdum şuraya.
Büktün yine cezvenin belini, ateşe yakın durmak iyi gelmiyor sana.
Bir mutfağa uzandın, iki adımlık yolda nerelere gittin,
dalıp kahvenin köpüğüne.
Sormayacağım.
Hangi zamanı hatırladın?

Katlanamıyorum artık senin bu dilsiz sevişmelerine.
Zaten yalansız yaşayamazsın artık sen, kandır dur kendini,
karışmayacağım.
Beni oyun dışı bırakırsan sevinirim.
Senin kurduğun düşlere bir laf etmeyeceğim.
Ben bu gece bir düş kurmasam da olur.
Nasıl olsa üşüyeceğim yine, bütün gece seni sarıp sarmalamak olacak işim.

Biliyorsun, kıyamıyorum sana.
Yaşadıklarına bu kadar kıymet verdiğini bilmesem,
alıp yakacağım içindeki tüm resimleri, eski zamana ait,
canını yakan bütün sevinçleri, sözcükleri.
Neden senin de dudaklarının kenarında hayattan ve aşktan memnun
bir gülümseyiş yok onun gibi…
Neden her gece kapını açıyorsun sana gözyaşları getiren bu yabancı kadına?

Biliyormusun?
Belki de bir gün seni tutmayacağım, hep aynı hızlı adımlarla
koşarken, seni kurtardığım o uçuruma, ne var o uçurumun kenarında?
Akıldan düşmüş bir aşkın, parçalanmış suretinde seyredilecek ne var?

Beni duyuyormusun?
Sana söylüyorum yüreğim…
Seyredemiyorum artık acılarını.
Kırık kanatlarını, yaralarını, izlerini görmezden gelmeye başlıyorum.
Yine de öyle masum uyuyorsun ki…
Seni böyle üryan görmeye dayanamıyorum.
Haydi giyin düşlerini, ben yine de üstünü örteceğim bu gece de.
Sen bana bakma…
Bu gece bir düş kurmasam da olur.
Nasıl olsa üşüyeceğim yine!

Sana bile söylemeyecegim,
aslında ne kadar ihtiyacım var düşlediğim gerçeğe…

Bu şiiri sesli dinlemek için tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/228203/ben-bu-gece-bir-dus-kurmasam-olur.html

Hayır Ola!

2010-02-16T09:08:00.000-08:00

bir sayfa suskunluk koymuşlar tabağıma

sabah sabah kahvaltıda
yazısız kağıtlar yedim

kırık bir kalem kahvetasımda
gazeteler sütsüz
belki bir ölüm gizli çatlak haşlanmış yumurtada

karanlık bir ülkenin güneşi satılmış borsada
çilek reçelinden bir küfür
ekmeğin içinden karanlık
çıkardım

hayır ola!

bir karınca dokundu zeytine
zeytin dal verdi
bende tuttum söz döktüm dibine
sabah sabah

hayır ola!

Bu şiiri sesli dinlemek istiyorsanız tıklayınız.
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/326482/hayir-ola

Acı Çeken Harfler

2010-02-14T10:35:00.000-08:00

Utku Atalay

Acı Çeken Harfler

İnsanlar sözden söze geçerken, ben içimdeki suskunluğun dilini arıyordum.
İki insan bir yerde karşılaşıp ve akabinde güzel bir mekanda kahve içmeye
oturduklarında başlıyorlardı konuşmaya. Orada onlar gibi bir sürü insanlar
bulunuyordu ve onlarda sürekli konuşuyorlardı.
Kahvenin içindeki şeker erirken,gümüş kaşıklara çarpan sözler fincandan
çıkıp yükselen buhara karışıyordu.
Sözler, soğuyup yok olan kahve buharı gibi duyulup yok oluyorlardı.
Garsonun boşaltıp getirdiği kültablasında yok olan izmaritler gibi yok oluyordu sözler.İnsanlar ağızlarını boşaltıyordu. Durmadan.
Sözler bir çiçek gibi,bir süre masanın ortasına konuyor ve hemen kaldırılıp
atılıyordu.Ya renkleri gerçek olmuyor ya da şekilleri beğenilmiyordu.
Kimi sözler hemen kapıdan dışarıya yoldan geçenlere atılıyordu.
Ayaklar altına alınıp, camlara vuruluyordu.
Ağıza alınan bir yudum kahve bir sözden daha uzun ömürlü olabiliyordu.
İnsanlar acımasızdılar.
Söylemeden önce ahengine taptıkları bir sözü ne çabuk dillerinden defedip,
onları ne çabuk sahipsiz bırakıyorlardı. Kimileri duyulmadan söyleniyor ve
en saf halleriyle bir öksüz çocuk gibi boşlukta kalıyorlardı.
Ben bu sözleri topluyordum.
Masa altlarından, kırıştırılmış peçetelerin içinden, yarım bırakılmış keklerin
yanından alıyor ve dilini aramakta olduğum iç suskunluğuma veriyordum.
İnsan dilinden yaralı bu sözleri, acı çeken bu harfleri sahipleniyordum.
Ben bu konuşkan insanların döktüğü kelimeleri topluyordum.
Ben bu konuşkan insanların yaralı bıraktıkları acı çeken harfleri topluyordum.
Kahvenin hatırı var ama sözün hatırı yok anlaşılan.
Dilimiz ne kadar keskin Allahım!
Nerede bir insan konuşmaya başlasa ortalık bir savaş alanı ve bir sürü ölü,
bir sürü yaralı. Kelimeler kan içinde.

Bir türlü benimseyemediği varoş diline severek giydirdiği entel dilden ne kadar da memnun, etrafa saçıp savurduğu, tarih kırıntılarından, laboratuvar artıklarından, etnik saçmalıklardan bir haber, ne kadar da mutlu.
Konuştukça konuşuyor.
Hayatında hiç gitmediği ve gidemeyeceği bir ülkenin herhangi bir kanalını çanak anteninden seyrederken kulağına yapışan o ecnebi kelimenin tınısına aşık, görmüşlüğünün ve evrenselliğinin göstergesi olarak araya sıkıştırır gibi yaparak ama en gereksiz ve en uymaz şekilde bangır bangır telafuz edişinin zafer sarhoşluğuyla konuşuyor da konuşuyor.
Konuşuyor da konuşuyor.
Böylesine vahşi ve böylesine ortayerde ve böylesine arlanmasız mı ırzına geçer bir insan kendi cümlelerinin?
Ben bu konuşkan insanların namusunu beş paralık ettikleri ruhu yaralı sözleri topluyorum.
Ben bu konuşkan insanların gururunu kırıp sefil bıraktıkları çıplak sözleri topluyorum.
Ben bu konuşkan insanların yurtsuz kıldıkları, dile hasret, acı çeken harfleri topluyorum. Hepsini götürüp iç suskunluğuma veriyorum.
Her kurtardığım harf dilini arayan iç suskunluğuma bir söz olabilir.
Bütün bu sözler birgün biraraya gelip, beni konuşturabilir.

Hece hece duyuyorum.
Dillerden akan kanın sızıntısını.
Spikerin okuduğu haberden, tribünlerdeki taraftarın küfürlerine kadar.
Siyasetçilerin verdiği demeçlerden, duvarcının türküsüne kadar.
Hece hece sızlıyorum.
Sahipsiz sözler cangılında aç kurtlar gibi diller.
Ben iç suskunluğumun dilini arıyorum.
Artık kök vermeyen yaşlı bir ağacın kuru dallarından topladığımız
soluk yapraklar gibi sözler. Ne taze bir yas ne de yemyeşil bir sevinç var
söylediklerimizde, dilimiz kurumuş bir çöl gibi.
Dilimiz terkedilmiş bir mezarlık gibi. Ölü şairlerin mezarlarının başucunda üreyip çoğalan yabanotlarından besleniyoruz.
Yıpranmış deri kaplamalı kara kitapların, örümcek yuvalı sayfalarından besleniyoruz.Yarattığımız nesneler adsız kalıyor.
Vururken canlı sözleri, koruyoruz leşini çıkardığımız söylemleri.
Hece hece kuruyorum.
Acı çeken harfler topluyorum.
Kaybettiğiniz dilinizi aranırken, biliyorum ki size lazım olur.
Bende olduğunu bilin yeter, onları sizin için saklıyorum.

Murat Kayali (Denemeler 2010-Acı Çeken Harfler )

Akar Su Herşey Olur

2010-02-11T10:23:00.000-08:00

Göğün döktüğü yağmura boyun eğmiştim
Buğulu camların arkasında
Oluklardan akan bir kadın düşlüyordum
Akar su
Herşey olur
Bunu biliyordum
Yoldaki aşkın kutsal çizgilerine inanıyordum

Gardan çıkan trenin götürdüğü yolculara
Elveda dedim sigaramı ezerek kültablasında
Göğsümde titreşen bir kuşu kovalıyordum
Hissettiğim herşey
Kendi şeklini bulur sanıyordum
Cebimdeki yasın ağzına bir kelebek kondurdum

Yaşama aşık olan berduşluğuma
Sandalyelerden dilediği hayat kirinden topluyordum
Avuçlarımda yeşil çay filizleri kararıp yaşlanıyor
Bu kepaze tarihi saklamalıyım, onda belki bir kayıp ruh gizleniyor
Akar su herşey olur, içimdeki mazgallar doluyor

Göğün döktüğü yağmurda
Gardan çıkan trenin götürdüğü yolcularda
Yaşama aşık olan berduştluğumda
Saf, içten derinden gelen şeyler var bütün bunlarda
Belki de hepsi gizli bir yas ölü bir ozana

Akar su
Herşey olur
Bunu biliyordum
Yoldaki aşkın kutsal çizgilerine inanıyordum

Murat Kayali

Bu siiri sesli dinlemek istiyorum:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/323921/akar--su-hersey-olur

Kahraman....

2010-02-02T17:44:00.000-08:00

Kahraman kim seyredin....

http://en.tackfilm.se/?id=1265161076297RA86

Bursa

2010-01-31T07:47:00.000-08:00

Bursa

Uludağ´ı oymuşlar
Sanki içine bir cami koymuşlar
Eteğinde Bursa bir seccade gibi serilmiş
Erenler onda secde etmiş

Müezzinler seslenince dört burcundan
Söyle!
Ezan sesiyle inleyen Bursa
Acep bir imansız barınırmı?
Senin iman dolu o ak bağrında

Kabristanla dolu şehrin dört yakası
Semtlerin taşır, Emir Sultan, Namazgáh adını
Almışsın koynuna Osman´ını, Orhan´ını
Kimdir?
Hakk´a bundan daha yakın olanı

Sarmış seni Hisar´ının zafer dolu taşları
Göğsünde dalgalanır Osmanlı´nın ilk sancağı
Hep bir dilden söylenen bir ilahi kaplamış semayı
Bu ilham yakmazmı en kör çırayı?

Dağının ulu, caminin uludur ismi
Senden geçer Hakk´a giden yol, belli
Gözbebeğin rengi Yeşil´i
Baksan cihana, görürmüsün bir benzerini?

Bir mevlevinin döndükçe eteğinde varolan kıvrımlar
Yaylalarının sırtındaki beyaz yollar
Sen bu dergáhta döndükçe böyle hoş
Seni seyrettikçe ben olurum sarhoş

Murat Kayali / 1983

Bu şiiri sesli dinlemek istiyorum
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/321792/bursa

www.MuratKayali.de

2010-01-30T15:15:00.000-08:00

Evet!

Yazdıklarımı birçok sitede sizlerle paylaşıyorum ve bu böyle devam
edecek ama yine de belli bir adreste beni bulabilmeniz için yeni bir
sayfayı paylaşıyorum.

http://www.muratkayali.de/

belki fazla değişik değil ama yine de daha derli toplu bir ortam
ve biraz daha şahsıma özel.

selamlarımla...

Hangi Düş Kırılacaksa Ona Tutunursun Sen

2010-01-18T17:39:00.000-08:00

Hangi Düş Kırılacaksa Ona Tutunursun Sen

geçerliliğini yitirmiş bir gerçektir elinde tuttuğun
adres hanesinde seni unutmuş insanların isimleri
artık kimse kimseyi anımsamıyor eski yarasından ötürü
senin fidan ektiğin yerlerden bir orman göçtü
hangi kuş vurulacaksa ona göğüs gerersin sen
hangi düş kırılacaksa ona tutunursun sen
ve ertesinde bir karınca misali hep o bereketli tohumun peşinden
gidip bereketli topraklar ararsın

yanarsın bir ikindi itirafında
yanarsın ayaklarından yol akar
sövülmez dualarım alın yazgısı
oyuklarım sana kaçak barınağı
saklamak namertliğini boynumun borcu

salkımını ver bana yeter, azap üzümlerinin
evi yanmış bir bağ olsun yüzüm gözüm
hangi gönül kalacaksa onu kovarsın sen
derttir demişler şairin yarasının devası
kırk ayağınla koş yaralı kelimelerin ardından
ölümle başladı alfaben
kulağında ayrılık hikayen

yüzyılıma bir ağıt gibi düşen insan
perili köşk nerde (ki zaten masal zırvasıdır bildim bileli)
nerde kanatlı düşler ( senin öldürdüklerin değil)
yıldız avına çıktığım zamanlarda okladığım asuman
üfle gözlerime şimdi sende bıraktığım küllerimi
biliyorum tutunsam kırılacak bu düşte
tutunmasam ölü bir kuş olacak kalbim göklerde

hangi bulut güneşin yolunu kesecekse onu örtünürüm ben üstüme
ve ertesinde bir karınca misali hep o bereketli tohumun peşinden
gidip bereketli topraklar ararım kavlime

Murat Kayali

Güneşsizde Olur

2010-01-14T15:36:00.000-08:00

Sting Ve Kış

2010-01-06T11:44:00.001-08:00