19 Ocak 2011 Çarşamba

Adını Düş Koydum Yalanlarımın


























Adını Düş Koydum Yalanlarımın








"Bu ben değil miyim? Belki de değilim. Ama ben o değilim.

Dil düşürmüşüm duymak istediğin yalanlara, aklımda gerçekler dolanıyor ama adını düş koyduğum yalanlarla oyalanıyorum avlunda.

Bu han bu hamam, kapılar ve pencereler bana yalan.

Bu gökyüzü bu bulutlar yalan.

Burası bana benden çok uzakta.“



Konuşturdun beni kendi adınla, şimdi bana adımı soruyorsun

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla

Adım Murat değil de Musa olsa

Denizleri mi yaracaktım yolunda?

Adım Murat değil de İsa olsa

Göklere mi varacaktım sanki uğrunda?

Şiirlerde ne olduğuma aldanma

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla



Bu aşk, yürek, yol ve hülasa hüzün dolu ve yaralı ne varsa yalandan

Yalandan göğün yarı aydınlığı dahil bütün güneşli ve aydınlık sözler

Hep bir başkasının hillesiyle oynadık aşk oyunlarımızı

Adım Murat değil de Mecnun olsa

Aşkım sanki dağları mı delecekti yolunda?

Adım Murat değil de Romeo olsa

Kanım bir başka mı akacaktı ecnebi bir oyunda?

Sen koynundaki gerçek hıçkırığı duy yeter, boşa ağlanma

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla



“Ellerimi bulamıyorum, yardım edin bana.”

İyi ki bulamıyorum, tutunmak isteyebilirdim sana

Bu düşler, sakıncalı düşler

Nereden çıktı şimdi?

Ölü bir yüreği yeniden canlandırma hayáli, adı üzerinde hayál

Gerçekte ben diye bir insan yok

Gerçekte sen diye bir insan da yok

Kalmadık, olmadık, yaşamadık

Ben çoktan unuttum, haydi adımı hatırlasana

Olmadı bana bir isim uydursana, bende inanayım yaşadığıma

Karşındayım işte, adını düş koyduğum yalanlarla







Murat Kayali

Hiç yorum yok: