köklerini çakıllara batırmış
tutunuyor ay altında
tekbaşına yamacın sırtına
denize sevdalı bu ağaç
yaprakları sandal sefasında dolaşıyor
dalları uykusuz balıkları kovalıyor
kara gölgesi devrilmiş kıyıya
düşünen bir adam gibi gecenin koynunda
denize sevdalı bu ağaç
yosun kokan kovuğunda
terkedilmiş yuvalar saklıyor
dalgalar ona kum taşıyor
rüzgar yarasına tuz basıyor
sanki yárinin koynunda yatıyor
denize sevdalı bu ağaç
Bu şiiri sesli dinlemek için tıklayınız:
http://www.edebiyatdefteri.com/siir/331830/denize-sevdali-agac
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder